Strefa rodzica » Porady naszych Ekspertów
Histeria u 4-letniego dziecka
Mam 4-letnią córkę, która do tej pory nie sprawiała większych problemów wychowawczych, jednak od miesiąca zaczęło się z nią dziać coś niedobrego. W momencie kiedy nie chcemy na coś się zgodzić, np. słodycze przed śniadaniem, dostaje ataku histerii zaczyna krzyczeć, płakać - właściwie są to wrzaski, aż do bólu gardła. Próbuje mnie uderzyć, wyzywa że jestem nie dobra. Na początku reagowałam nerwami natomiast teraz zaczęłam to lekceważyć, nie zwracać na to zachowanie uwagi, wtedy zaczepia mnie bijąc albo krzycząc jeszcze głośniej. Nie wiem co mam robić, bo czasami nerwy zaczynają mi puszczać po takich pół godzinnych wrzaskach. Dostała za takie zachowanie karę - nie kupuję jej słodyczy, ale ona się z tym oswoiła i nie jest to dla niej problem. Obecnie doszedł zakaz oglądania bajek (1 bajka dziennie), ale też nie widzę, żeby to była kara bo znalazła sobie inne zajęcia. Takie zachowanie jest raz dziennie i to z byle powodu. Czy potrzebna jest wizyta u specjalisty, czy są może jakieś metody poradzenia sobie z tym samemu. Dodam, że mąż przebywa praktycznie poza domem (jest kierowcą) i córka ma podobny stosunek do niego - potrafi pokazać mu język jak czegoś odmówi. Sama praktycznie zajmuję się dzieckiem i zauważyłam, że dziecko tęskni do ojca jak czegoś potrzebuje. Jak mamy sobie z tym poradzić? Pozdrawiam
Pytanie przesłała Pani Magdalena
Witam Pani Magdo,
Proszę się zastanowić czy wydarzyło się w życiu dziecka coś, z Pani punktu widzenia być może nieważne, co mogło spowodować takie zachowania. Być może jest to sposób w jaki dziecko przeżywa trudności. Jeśli natomiast nie widzi Pani żadnej zbieżności, to z pewnym prawdopodobieństwem może to być przejaw początku okresu nierównowagi, którego szczyt przypada na wiek 4,5 roku (mniej więcej). Trudno mi powiedzieć co dokładnie ma Pani robić, ponieważ Pani sytuacja wymaga dokładnej analizy trudnych sytuacji i wybrania odpowiednich metod reagowania. Sugeruję Pani udział w warsztatach wychowawczych, zapoznanie się z książką autorstwa Faber i Mazlish "Jak mówić żeby dziecko nas słuchało, jak słuchać aby dziecko do nas mówiło". To co słusznie Pani robi to ignorowanie zachowań typu płacz, czy wymuszenie krzykiem. Gdy jednak córka bije Panią, proszę się temu kategorycznie sprzeciwić: ja cię nie biję, więc ty mnie nie bij; nie zgadzam się na bicie, jeśli chcesz możesz podrzeć gazetę. Mimo, iż zachowania prezentowane przez córkę są dla niej i Pani trudne, to proszę jej dać przestrzeń na okazanie złości w sposób przez Panią akceptowany (każdy ma prawo do złości). Proszę pamiętać, że dziecko w tym wieku ma bardzo różne sposoby na uzyskanie tego czego chce (pani córka zachowuje się dość typowo) i będzie korzystało ze sposobów wcześniej sprawdzonych i skutecznych, dlatego ważna jest z Pani strony konsekwencja.
Trzymam kciuki i życzę cierpliwości.
Dorota Kalinowska
| KOMENTARZE: |
dodany: 2012-02-06 21:30:22, przez: rafal
dodany: 2012-01-08 18:16:56, przez: Joanna
dodany: 2011-12-30 17:15:52, przez: Agnieszka
dodany: 2011-05-16 17:03:21, przez: Maria
trudne sytuacje:
- Moje dziecko histeryzuje
- Trzylatka ugrzeczniona
- Moczenie się 8-latka
- Wymioty u 10-latka
- Porażka
- Nagminne kłamstwo i problem z jedzeniem
- Rzucanie
- Lęki 6-latka
- Strachliwy, nerwowy i bojaźliwy 8 latek
- Zaparcia nawykowe u dwulatka
- Dziecko po przejściach
- Wybuchy złości u 2-latka
- Przytulanie się dziecka do stóp
- Czy to jest problem molestowania?
- Dziewięciolatek
- Dorastająca 11 latka
- Zachowanie dziecka
- Pisk 1.5 rocznego chlopca
- Zachowanie córki po powrocie od taty
- Relacje między kolegami
- Tata
- Problemy z dorastającą 12-letnią córką
- Bunt przez odmowę jedzenia?
- Kłamstwa 10 - latka
- Córka jest nerwowa
