Jestem mamą niespełna 4 letniej Julki. Mała nie chce się ubierać, ranne wyjście do przedszkola, czy każde wyjście z domu jest dla całej naszej rodziny horrorem trwającym w nieskończoność i powtarzającym się codziennie. Próbowałam już wielu sposobów mianowicie wybierania, w co się chce ubrać – działało, ale chwilkę, robienia zawodów, kto pierwszy się ubierze ten wygrywa - teraz i to przestało działać a wychodzić trzeba! Wszystko ją gryzie, chce poprawiać 1000 razy rajtuzy, majtki, buty źle zapięte, szalik nie tak zawiązany...
Pytanie przysłała pani Aneta
Witam Pani Aneto,
Problem przedstawiony przez Panią jest dość złożony i wymaga przeanalizowania kilku kwestii: w jaki sposób komunikują Państwo dziecku potrzebę wyjścia z domu i tym samym ubioru, czy mają Państwo zasady i czy jest wprowadzony system punktowy, dzięki któremu dziewczynka jest motywowana do samodzielności (jeśli nie ma to proszę wprowadzić: za każdorazowe ubranie się dziecko dostaje punkt, a za uzbieranie określonej ich liczby jest wymieniany na nagrodę). Ważne jest pytanie od kiedy występuje taka trudność także w kontekście pewnej nietolerancji ubioru (chodzi mi o to, czy obserwuje się większą wrażliwość na pewne materiały) oraz pytanie czy dziecko nie cierpi alergię. Mam też pytanie czy dziewczynka umie się sama ubrać (proszę także spytać się wychowawczyni w przedszkolu czy obserwuje taki sam problem na terenie placówki)? Może chce być samodzielna ale przez poranny pośpiech jest krzyk, poirytowanie wszystkich i w konsekwencji ubieranie dziewczynki na siłę. Może warto wstawać ciut wcześniej, szykować ubranie wieczorem dnia poprzedniego, oczywiście dawać dziecku wybór niemniej jednak ograniczony przez Panią (zamiast otwartej szafy i pytania w co chcesz się ubrać proszę ograniczyć wybór do 2 sztuk - dziewczynka będzie miała poczucie sprawstwa a Pani tego, że kontroluje sytuację).
Proponuję udać się na wizytę do psychologa, który oceni sytuację, przyjrzy się dziecku, pomoże ustalić system żetonowy i przeanalizuje sytuację biorąc pod uwagę Państwa (jako rodziców) sposób komunikacji z dzieckiem.
Pozdrawiam ciepło
Dorota Kalinowska
psycholog
ja mam podobny problem. Moj maly w styczniu skonczy 3 lata do niedawna sila nikt by go nie utrzymal w domu. Plakal gdy ktos gdzies jechal a ja go nie ubralam i nie pojechal. A od niedawna jest odwrotnie. Kazde ubieranie trwa przynajmniej godzine,choc z ubraniem w domu jeszcze jest jako tako gorzej gdy probuje ubrac go na dwor wtedy jest tylko jego wrzask i histeria jakby go ktos ze skory obdzieral.Teraz juz nie pomagaja zadne sposoby a on juz 4 dzien niebyl na dworzu. Mi juz brakuje sil tym bardziej ze jestem w ciazy. niewiem juz co robic..
dodany: 2011-11-23 20:57:16, przez: aska
U mnie w domu est identyczna sytuacja. Młoda ma 3 lata i 8 miesięcy. Przez ostatnie 3 tygodnie chorowała i siedziała w domu. Od tego czasu zaczął się koszmar. Nic jej nie pasuje. Skarpety ja "bolą", swędzą ... żadne rajstopy nie są dość dobre. Początkowo szłam jej na ustępstwa, a przynajmniej starałam się, pozwalając jej wybierać ubrania, ale to tylko pogorszyło sytuację. Okazało się bowiem ,że zadne rajstopy nie są dośc dobre. Wszystkie swedza i pieką :( Ubieranie stało się koszmarem. Mała mówi, że bedzie cały czas w domu siedziała, ale przecież oboje z mężem pracujemy. Rano jest mało czasu a ubrać się trzeba. Doszło do tego , że siłą zakładam jej ubrania, ale ta metoda nie sprawdzi się na długą metę. Cała sytucja kończy się w momencie wyjscia. Ja ide do pracy zdenerwowana i udręczona. Czy istnieje w ogole jakiekolwiek wyjście z tej sytuacji? Dodam tylko próbowałam juz sytemu
dodany: 2011-03-29 10:53:53, przez: ewelina
witam u mnie ten problem trwa juz dwa lata corka ma piec lat teraz chodzi do przedszkola i dziennie rano tez przezywam horror sa krzyki placz i otwarta szafa nic jej nie pasuje ta za ciasne to za luzne rajstopy podciaga po sama brode majtki tez naciaga jak moze co mam robic nie pomaga metoda ze dwie rzeczy i ma wybrac nie pomaga szykowanie ubran dzien wczesniej nic a kiedy wchodzi do przedszkola jest usmiech nic jej nie przeszkadza i jest ok wydaje mi sie ze corka stosuje taki terror wedle mnie bo kiedy wracamy z przedszkola do domu zaraz wraca do tematu ze niewygodne i rozbiera sie potrafi po nagu chodzic po mieszkaniu i spac bez pizamy co mam zrobic????
dodany: 2011-03-24 10:29:36, przez: iza
witam serdecznie, ja mam podobny problem, mój trzylatek nie chce w ogóle sie ubierac do wyjącia z domu. Jak przychodzi pora ubierania sie np do przedszkola mały ucieka i w żaden sposób nie mozna go ubrać. Dzis juz wymysliłam,że będzie sie ubierał sam a tego co nie potrafi ubrac sam( koszulka) będziemy sie uczyć. ubrał sam wszystko a koszulke troszke mu pomagałam- bardzo go za to pochwaliłam ze jest taki samodzielny- a on był szczęśliwy. na dziś ta metoda poskutkowała ale nie wiem jak będzie jutro. nasze codzienne wyprawy aby wyjść z domu są horrorem dla mnie i męża. załamujemy ręce bo nie potrafimy sobie z tym problemem poradzić. Mały często spóźnia się przez to do przedszkola, a w tam wychowawczyni tylko twierdzie, że młody rządzi rodzicami. Jest nam naprawdę przykro że w ten sposób odbiera nas jego wychowawczyni,bo my naprawdę sie staramy.....
dodany: 2011-02-21 08:46:25, przez: ula
Napisz komentarz, pomóż innym, opiniuj treści
