Witam Pani Sylwio,
Czy syn jest pierwszy rok w przedszkolu? Jeśli tak, to chcę Panią uspokoić. Część dzieci, które nie miały wcześniej kontaktów z rówieśnikami, zwykle tak reagują na zmianę. W tym przypadku na zmianę środowiska i adaptację przedszkolną. 3 latek nie jest jeszcze nauczony współdziałania w grupie, nie potrafi się dzielić, nie potrafi czekać – co związane jest z egocentryzmem i egoizmem. Oczywiście nie chcę tłumaczyć zachowań dziecka normą rozwojową. To rodzice są odpowiedzialni za wpojenie dziecku prawidłowych zasad funkcjonowania w grupie. Jak to osiągnąć? Należy kategorycznie zabraniać bicia, gryzienia mówiąc: nie zgadzam się na takie zachowanie! Należy wskazywać, jakie emocje budzi takie zachowanie: gdy gryziesz innym sprawić to może ból, gdy bijesz to zachowanie mnie złości, smuci itp. ?(proszę zwracać uwagę na zachowanie, nie atakując dziecka!). proszę także zachowania agresywne (pojawiające się m.in. w złości) przekierować na taki sposób okazywania, jaki będzie przez Panią tolerowany: np. narysowanie złości, porwanie gazety, powiedzenie mamie o tym co dziecko złości, wytupanie złości itp. Może sięgnąć także po bajki terapeutyczne dla dzieci nie radzących sobie ze złością (np. „bajki, które leczą” Kozłowskiej) i za ich pomocą pokazać dziecku jak powinno się zachowywać. Proszę także się zastanowić czy dziecko w domu nie doznaje przemocy, czy to fizycznej czy słownej. Nawet przysłowiowy „klaps” daje przyzwolenie dziecku na stosowanie tej samej metody w stosunku do innych. Ważne jest też wyciąganie konsekwencji w przypadku takich zachowań przy Pani (w przedszkolu konsekwencje powinna wyciągać nauczycielka, a nie Pani ponownie w domu). Gdy dziecko zachowa się tak na placu zabaw to może Pani (po uprzednim uprzedzeniu dziecka oczywiście) posadzić je na ławkę na 3,5 minuty. Po tym czasie należy dziecku wytłumaczyć dlaczego siedziało na ławce.
Jeśli chodzi o wizytę u psychologa to na pewno nie zaszkodzi. Podczas wizyt może Pani na bieżąco opowiadać o konkretnych trudnościach i razem z psychologiem możecie szukać możliwych rozwiązań.

Pozdrawiam ciepło
Dorota Kalinowska