Strefa rodzica » Porady naszych Ekspertów
Agresja u 3-latka
Przeczytałam wiele pomocnych rad EKSPERTA, więc i ja postanowiłam się
poradzić... A więc tak... Mój syn ma 3 latka i jestem zaniepokojona jego agresją. Uważam, że wyjątkowo ma jej dużo w sobie w przeciwieństwie do innych dzieci w jego wieku, które spotykam. Kiedyś było tak, że Filip miał swoje "etapy" agresji. Miesiąc pluł, drugi miesiąc gryzł, trzeci miesiąc kopał, czwarty miesiąc robił wszytko na raz, a teraz jest etap bicia i przeklinania. Już nie wiem jak mam sobie z tym radzić. Jesteśmy normalną rodziną. Zwracamy się z mężem do siebie całkiem normalnie. Staramy się dawać przykład dziecku jak ludzie, którzy się kochają powinni się traktować. Czasem się pokłócimy, ale to naprawdę jest bardzo rzadko. Dlatego też nie wiem skąd ta jego agresja.
Jeżeli zabraniam czegoś Filipowi, nie chcę się na coś zgodzić lub po prostu zaprzeczam czemuś, czego nie może zrobić to z jego ust padają słowa typu: "Zamknij się ku... baranie","Wkurzasz mnie","Jesteś głupia". Bardzo mi
się to nie podoba. Tłumaczę mu, że każdy z nas ma prawo się zezłościć, ale nie wolno tak do nikogo mówić. Ale to moje tłumaczenie działa przez chwilę. Do kolejnej złości... Również ma problem z zabawą z innymi dziećmi. Czasami się tak ładnie bawi, że aż sama nie wierzę, że tak potrafi, a czasami jest tak, że bije dzieci, gryzie je, wyzywa itp. Od września idzie do przedszkola i bardzo się boję, że w dalszym ciągu będzie się tak zachowywał i ciągle będę wzywana przez wychowawczynię. A co za tym idzie... Wstyd! Nie potrafię sobie z tym poradzić. Bardzo proszę o radę.
Pytanie przesłała Pani Ewelina
Pani Ewelino,
Przeczytałam Pani maila z dosyć dużą trwogą. To rzeczywiście rzadkość, by dziecko w tym wieku posługiwało się tego typu powiedzeniami. Jest Pani pewna, że dziecko nie było świadkiem (jak sądzę wielokrotnym) rozmowy, która odbywała się w podobny sposób? Naśladowanie to podstawowa forma uczenia się przez dziecko. Zazwyczaj większość umiejętności i zachowań, które prezentują zawierają się w otoczeniu, w którym dziecko przebywa. Nie koniecznie domowym.
Nie mniej jednak w atakach takiej agresji niezbędna jest natychmiastowa, stanowcza, ale spokojna reakcja dorosłego. Proszę ograniczyć tłumaczenia i wyjaśnienia do minimum. Tego typu "gadanie" nie wiele Pani pomoże. Każdy przejaw agresji dziecka powinien wiązać się ze stałą konsekwencją. Sądzę, że najlepszą w tym przypadku może okazać się zwyczajne odebranie uwagi dziecku lub też odebranie przywileju. Najważniejsze jest jednak natychmiastowe reagowanie zachowaniem na zachowanie. Jeśli będą się one nasilać proszę skorzystać z konsultacji psychologicznej, by wypracować odpowiedni system reagowania na dziecko lub wziąć udział w warsztatach wychowawczych dla rodziców.
Pozdrawiam
Marta Pałuba
| KOMENTARZE: |
agresja:
- Pomocy
- Problem z przedszkolem
- Bicie dzieci
- Wymuszanie krzykiem
- Dziecko nie akceptuje rodziców, kiedy są razem
- Agresja u dziecka 9 letniego
- Jakie metody stosować przy gryzieniu i szczypaniu
- Agresja u 4 latka
- Autoagresja u 16miesięcznego dziecka
- Agresja u dziecka
- 2-latka bije swoją młodszą siostrę
- Problem z 8-letnia córka
- 5 latek, który nie może sobie poradzić z rozładowaniem emocji
- Zaczepianie dzieci
- Chuligański wybryk 12-latka z Zespołem Aspergera
- 6 latek
- Wybuchy złości u 2 latka - robienie na złość
- Problem z 2,5 latkom
- Nieopanowany dziewięciolatek
- Dziecko nie chce chodzić do szkoły
- Agresja u 7-latka
- Niechęć do przedszkola i agresja u trzylatka
- Agresja w przedszkolu
- Zaburzenia emocjonalne u 4-latka
- Agresywny pięciolatek
- Przedszkolak
- Złe zachowanie (bicie, kopanie)
- Wychowanie
- Relacje między kolegami
- Nerwowe dziecko i problem z emocjami





















