Witam Panią,
Pisze Pani "bała się" - czy to znaczy, że w tych wymienionych przez Panią
sytuacjach już się nie boi? Czy utrzymuje się to nadal. Proszę pamiętać, że
pewne lęki są nieodłącznie związane z dorastaniem i stawaniem się przez
dziecko odrębną jednostką. Uczucie strachu rodzi się przeważnie w obliczu
zmian – proszę, zatem zastanowić się, czy coś wydarzyło się pomogło wywołać
lęk u córki. Strach ma także bardzo realne tło, mimo iż czasem obserwując
reakcje dziecka wydaje nam się mocno przesadzony. To, co jest bardzo ważne do
poważne podejście do lęków dziecka. Proszę nie mówić: nie ma się, czego bać, przecież to nic takiego, zobacz Jasio się nie boi itp. tylko wykazać się
zrozumieniem i akceptacją: rozumiem, że się boisz, co mogę zrobić abyś
poczuła się pewniej itp. Lekceważenie lęków dziecka, wyśmiewanie dziecka czy
karcenie potęguje tylko to uczucie i powoduje utratę poczucia
bezpieczeństwa. Proszę sięgnąć także po opowiadania terapeutyczne, np.
"Krótkie opowiadania na pokonanie strachu :"dzięki którym córka zobaczy, że
strach to normalna emocja odczuwana także przez innych ludzi.

Pozdrawiam i życzę powodzenia

Dorota Kalinowska
psycholog