Dzień dobry, Pani Doktor, mój 3 letni syn jest zdrowym, dobrze rozwijającym się dzieckiem: jest kontaktowy (lubi się przytulać, nie boi się obcych), wszystko rozumie, co się do niego mówi, wykonuje polecenia, nawiązuje "rozmowy", "opowiada" jak spędził dzień, kreatywnie bawi się klockami, samochodami, wymyśla zabawy ruchowe, lubi książeczki. Martwią mnie natomiast dwie rzeczy: - nie chce jeść sam łyżeczką (a wiem, że potrafi) - może to urodzony 'leniuch'? Jak go nakłonić do posługiwania się sztućcami? Jego mowa jest ograniczona. Faktem jest, że do swojego języka wprowadza sukcesywnie kolejne słowa (ale tylko te, które chce - nie te, które do których próbuję go namówić), zdania buduje proste (np. mami idziemy, gdzie tati?, mami, dym!, mamo, daj!). Co ciekawe, szybko opanowuje trudne słowa: drzwi, cień, dzień, strzał, sześć, dziadzia, a prostych (np. oko, kot, pies) nie chce mówić. Zaznaczę, że łatwiej mu powtórzyć angielskie liczebniki (one, two, three, four, ..., ten) niż powtórzyć polskie (po polsku mówi tylko jeden, dwa i sześć). Pani Doktor, czy powinnam się martwić, czy też sytuacja może się poprawić, gdy od września pójdzie do przedszkola (do tej pory zajmowała się nim opiekunka)? A może potrzebna jest wizyta u lekarza? Będę wdzięczna za odpowiedź!

Pytanie przysłała pani Agnieszka