Strefa rodzica » Porady naszych Ekspertów

6-latka na wszystko reaguje płaczem

Dzień dobry,
Mam problem z moją córką. Córeczka na początku grudnia skończy 6 lat, od września idzie do zerówki. Od pewnego czasu (jakieś 2 miesiące) zauważyłam u niej znaczne zmiany. Córka płacze z byle powodu, nie można jej nic powiedzieć, reaguje płaczem na niepowodzenia. Najgorzej jest wieczorem kiedy trzeba iść spać. Do niedawna córka miała uregulowany rytm wieczorny - była kąpiel, bajka (TV lub książka), kołysanka i sama zasypiała bez problemu. Ostatnio jednak córka nie chce sama zasypiać, ciągle się pyta gdzie jesteśmy w mieszkaniu, czy w kuchni, czy w łazience, czy w sypialni, dopytuje co robimy, a jak z nią rozmawiam i staram się rozładować sytuację, wytłumaczyć jej pewne rzeczy to uśmiecha się przez łzy. Dodatkowo córka reaguje płaczem na moje wyjścia czy na basen, czy do sklepu, nie toleruje nawet mojego wyjścia z psem, chce żeby to tata wychodził. Ostatnio doszło nawet do tego (po urlopie), że córka płacze z powodu tego, że idę do pracy. Pracuję dodatkowo jeszcze jako stylistka paznokci, więc bardzo często dopytuje czy jadę do klientki po pracy (etatowej), chce jeździć ze mną, boi się, że nie wrócę, że np. będę miała wypadek. Podobnie jest z każdym moim wyjściem, więc przestałam chodzić na basen, siłownię, a jeśli nawet zdarzy mi się, to najpierw jest dużo płaczu, muszę jej powiedzieć ile basenów przepłynę itd. a potem okazuje się, że wracam, a córka, np. o 22 jeszcze nie śpi, bo czeka na mnie. Twierdzi, że nie mogła zasnąć, bo bardzo tęskniła. Widać, że jest zmęczona bo córka wstaje około 7.00 albo i wcześniej, a pomimo tego nie chce zasnąć wcześniej choć nie było z tym problemu jakiś czas temu.
Niestety do tego dochodzi fakt, że córka nie chce zostawać z tatą, zwłaszcza wieczorem. Twierdzi, że tata na nią krzyczy, kiedy ona nie może zasnąć, bo tęskni za mamą. Rozmawiałam z mężem na ten temat i twierdzi, że nie krzyczy, co najwyżej stanowczo powie jej, że jest już pora spania.
Córka generalnie od dawna ma fobię, jeśli chodzi o zostawanie samemu. Nigdy nie było takiego przypadku, żeby została w domu sama, a pomimo to panicznie się tego boi.
Reasumując nie bardzo wiem jak postępować z moją córką, nie pomagają tłumaczenia, kary, nagrody, zdarzyło mi się już raz nakrzyczeć na nią strasznie, bo nerwy mi już nie wytrzymały. Miałam potem oczywiście ogromne wyrzuty sumienia, ale nie wiedziałam już co zrobić.
Jestem osobą dość zapracowaną i może za mało uwagi poświęcam mojemu dziecku? Zapisałam ją do psycholog,a ale do terminu wizyty zostało trochę czasu, więc może mogłabym coś zrobić już teraz, co mogłoby pomóc mojej córce i nam.

Pozdrawiam
Beata
mgr Katarzyna Osak - psycholog dziecięcy, terapeuta dzieci z autyzmem

psycholog dziecięcy, terapeuta dzieci z autyzmem

mgr Katarzyna Osak

Odpowiedź:

Witam,
Na pewno zachowanie spokoju pomoże Pani córeczce. Jeżeli lęk nasilił się w ostatnim czasie należy się zastanowić co mogło być tego powodem. Na ten moment należy zadbać o poczucie bezpieczeństwa córeczki, nawet jeżeli poniesie Pani koszt w postaci rezygnacji z wolnego czasu. Warto nadal informować córeczkę o czasie powrotu do domu i nie zmieniać planów. Dobrze, że zadbała Pani o wizytę u psychologa. 

 

Pozdrawiam 
Katarzyna Osak

 

Zobacz inne porady w tematyce: płacz, lęk, wychowanie, psycholog, przywiązanie


KOMENTARZE:

Napisz komentarz, pomóż innym, opiniuj treści
Treść:
Maksimum 800 znaków.
Imię:
Kod z obrazka:

Inne porady w tematyce:

płacz:

Portal czasdzieci.pl ma przyjemność współpracować z gronem ekspertów, jednak często problemy wymagają pilnej lub dodatkowej porady medycznej. CzasDzieci.pl nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych w niniejszym serwisie.

Newsletter

Chcesz być na bieżąco z wydarzeniami? Skorzystaj z naszego newslettera

Zobacz co zyskujesz

Czas na WeGirls

Co nowego w Małym Kinie?

Co nowego w Małym Kinie?

Zobacz, jak Łucja i Sara trenują gimnastykę i obejrzyj relację z magicznego Ogrodu Kaktusów, który przyjaciółki odwiedziły w trakcie wakacji!  

Nowinki

Home schooling czyli edukacja domowa

Home schooling czyli edukacja domowa

Edukacja domowa, czyli home schooling to nauczanie dzieci w domu przez ich rodziców, opiekunów lub inne osoby zaangażowane w naukę dzieci.  
Jak rozpoznać autyzm?

Jak rozpoznać autyzm?

Autyzm to całościowe zaburzenie rozwoju. Szacuje się, że cierpi na nie co 100 osoba. Łatwo więc wyliczyć, że w Warszawie żyje ok. 20 000 osób z autyzmem, a w całym kraju aż 380 000.  

Okiem Rodzica

Ćwiczenia na plecy w pozycji stojącej

Ćwiczenia na plecy w pozycji stojącej

Zapraszamy do oglądnięcia materiałów wszystkie przyszłe mamy...  

Okiem CzasDzieci.pl

Rodzinna nauka podróżowania

Rodzinna nauka podróżowania

Jak sprawić, aby nasze dzieci podczas rodzinnego wyjazdu nie pytały tylko o najbliższy McDonald’s czy Aqua Park? Jak zarazić ich bakcylem podróżowania? Jak wzbudzić w nich chęć do poznawania nowych ludzi i miejsc?  

W domu z dzieckiem

Super Mamy w Limango Domowa Akademia Disney uczy Świat dla dziewczynek

Sonda – Czas Dzieci

Co decyduje o wyborze przez Was szkoły językowej dla dziecka?
cena
lokalizacja
warunki lokalowe
rekomendacja znajomych
kompetencje kadry
dodatkowe meteriały dydaktyczne / dostęp do mediateki
metoda stosowana przez szkołę
inne


Kraków | Warszawa | Wrocław | Śląsk | Łódź | Poznań | Lublin | Trójmiasto

© Copyright by Czas Dzieci - Portal informacyjno-rozrywkowy 2006-2015