Nigdy nie zapomnę bajecznie cudownych chwil, gdy moja Droga Babunia leżała przy mnie wieczorami, delikatnie i kojąco masowała bolący brzuszek i czytała mi baśnie braci Grimm. Kojarzy mi się to z niesamowitym poczuciem bezpieczeństwa - wbrew głosom, które nieraz dobiegają mnie, że te baśnie są złe, brutalne, straszne.
Według mnie one są odzwierciedleniem człowieczych nadziei, pragnień, lęków, głęboko skrywanych uczuć i właśnie poprzez swój symboliczny wymiar pozwalają nam się z tym oswajać. Kiedy spojrzymy na nie oczyma dziecka, możemy przeżyć naprawdę niezwykłą przygodę. Wędrowanie po stronicach tej ponadczasowej i ponadnarodowościowej, kultowej księgi gwarantuje moc emocji. Tak było przez pokolenia i tak będzie przez pokolenia. To kanon tekstów, które po prostu trzeba znać, bo bez nich dzieciństwo straciłoby coś na swej urodzie, tak jakby z tęczy wymazać niepostrzeżenie jeden z kolorów.

Te baśnie w piękny sposób odsłaniają nam prawdy o nas samych, często pomagają zrozumieć wiele spraw. Mówią o konieczności zmagań z trudnościami, o potrzebie stawiania czoła przeciwnościom losu, o cęgach, które nieraz przychodzi nam znosić, o sprawiedliwości i niesprawiedliwości, o pozytywach i negatywach, dualizmie, o nieuchronności cierpienia, starości, śmierci, o rozstaniach, ograniczeniach, ale i nadziejach, możliwościach, sukcesach, poczuciu własnej wartości. Znam rodziców, którzy nie czytają baśni swoim dzieciom, chcąc je ochronić przed ciemnymi stronami rzeczywistości - tylko czy chowając je pod takim absolutnym kloszem, faktycznie je uchronimy? Czy nie powinniśmy raczej uświadamiać dzieci i uzbrajać je w niezbędną wiedzę, jak sobie radzić w takiej czy innej sytuacji, czyż nie powinniśmy rozmawiać z nimi o życiu, jakie czyha na nich za parawanem domu rodzinnego?
Wydaje mi się także, że to doskonały moment na obserwację tych bardziej skrytych maluchów, na podpatrywanie małych introwertyków, którym niełatwo przychodzi mówienie o swoich kłopotach czy rozterkach. To, z jaką postacią będą się utożsamiać wiele może nam powiedzieć o tym, co właśnie przeżywają, jakie emocje mogą się w nich kotłować. Rozmowa o tym na podstawie baśniowych bohaterów ułatwi dotarcie do nieśmiałka, pozwoli na wskazanie mu odpowiedniego toru i zachęci, by wziął ster we własne ręce... Taka baśniowa terapia.

Czytajmy więc baśnie, bo oprócz tego, że są piękne i magiczne, to jeszcze drzemie w nich wielka moc. Poza tym nie ma chyba nic bardziej urokliwego niż dziecię wtulone w rodzica i zasłuchane w jego głos, czytający bajeczkę na dobranoc. Te chwile zostają w pamięci na całe życie. I procentują.

Baśni braci Grimm chyba nikomu specjalnie przedstawiać nie trzeba… Aczkolwiek w czasach, gdy księgarskie półki uginają się pod ciężarem różnorodnych pozycji, warto zwrócić uwagę na zbiór 16 baśni, zebranych przez znanych na całym świecie niemieckich językoznawców. Utwory te ukazały się nakładem Wydawnictwa Skrzat. Już sam dobór tekstów zasługuje na uwagę. Książka ta  zawiera bowiem nie tylko popularne teksty, takie jak Kopciuszek, Stoliczku, nakryj się, Paluszek, Jaś i Małgosia, Czerwony Kapturek i Śpiąca królewna. Znaleźć tu można również inne, równie ciekawe i warte polecenia tytuły.
Kolejnym argumentem przemawiającym za niezwykłością polecanego zbioru baśni jest jego wyjątkowa szata graficzna, która sprawia, że po książkę tę sięgną chętnie zarówno dorośli, jak i ich pociechy. Wydawca zadbał bowiem o to, żeby czytelnik podczas lektury obcował nie tylko z piękną, choć miejscami nieco archaiczną, polszczyzną, ale również by w tym kontakcie zachwycił się ilustracjami autorstwa Surena Vardaniana. I choć owe obrazy utrzymane w tonacji bieli i czerni mogą wydawać się nie do końca rewelacyjne i odpowiednie dla maluchów, to jednak mają one swój urok i dodają opowiadanym treściom wyrazu, tworząc specyficzny, typowy dla baśni klimat.
Inne elementy szaty graficznej są równie atrakcyjne, szczególnie dla tych czytelników, którzy, zapoznawszy się ze światem liter, sami chcą poznać bogactwo ponadczasowych baśni: wyrazista czcionka, duży format książki, twarda, szyta oprawa z tasiemkową zakładką czy przyjazny dla oka układ marginesów i tekstu. Pozostaje tylko usiąść wygodnie i samotnie, w towarzystwie rodzica lub w szerszym rodzinnym gronie za sprawą Baśni przenieść się w magiczny świat!
Tym zaś z rodziców, którzy nie do końca są przekonani o stosowności wspólnej lektury z przedszkolakiem, polecam zawarte w Posłowiu rozważania o znaczeniu i wartościach baśni. Sama jestem oczarowana proponowanym zbiorem, a moje pociechy zgodnie podzielają mój entuzjazm.