Szanowna Pani Profesor!
Na początku tego listu chciałabym bardzo w imieniu całej mojej rodziny podziękować za cudne książki "Kocham czytać". Zaczęliśmy czytać je z córeczką, gdy miała 1,5 roku z pewną nieśmiałością, gdyż wydawało nam się, że czytanie z tak małym dzieckiem jest raczej fanaberią niż sprawą potrzebną i istotną. Zaczęliśmy czytać, bo mówiła tylko pojedynczymi sylabami.
Istnieje pewne prawdopodobieństwo, że może być lewouszna, gdyż mój mąż jest lewonożny, a teść oburęczny. Obecnie ona ma prawie 21 miesięcy. Zaczęła sylaby łączyć ze sobą w wyrazy, buduje też zdania, głównie sylabowe (czyli np. tata ma - oznacza, że tata maluje, du bu - oznacza drugi but itd). Ale przede wszystkim kocha czytać.
Obecnie korzystamy z 4 pierwszych książeczek. Dla niej codziennym rytuałem jest wspólne czytanie, do którego ona sama namawia nas przynajmniej dwa, a czasem nawet cztery razy dziennie. Pięknie czyta wszystkie samogłoski, coraz lepiej jej idzie z sylabami, większość również bezbłędnie potrafi przeczytać. Wszystkie inne książeczki, które do tej pory lubiła (a ma ich trochę) poszły w kąt, bo liczą się teraz tylko te cztery. Na pytanie "Kochasz czytać?" odpowiada "Acha!" Sprawia jej to mnóstwo radości i jest powodem zadowolenia.

Przy okazji podziękowań chciałabym zapytać o pojawianie się głosek w rozwoju mowy. Mała na razie nie wymawia R (głoska całkowicie omijana w mowie) i W (zamiennie używa B lub G), zaczyna eksperymentować z F - udaje jej się wypowiedzieć tę głoskę w zabawie, ale nie umie jej przeczytać (czyta P).
Chciałabym też podpytać o wartościową publikację przedstawiającą kwestię rozwoju mowy dziecka.

Na zakończenie chcę jeszcze podziękować za wcześniejszą poradę (o dziewczynce 1,5-rocznej mówiącej sylabami) i serdecznie pozdrawiam!

Pytanie przesłała Pani Agnieszka