Szanowna Pani Doktor, mam synka, który ukończył właśnie 5 lat. Z zacinaniem zetknęliśmy się jak miał 2 latka i trwało to 3 dni, potem przeszło samo(!) Od razu skontaktowaliśmy się z panią logopedą, która powiedziała, że "to fizjologiczne, dziecko jest bardzo bystre, dużo chce powiedzieć i aparat artykulacyjny nie daje sobie dobrze z tym rady i to minie). Dziecko bardzo szybko zaczęło mówić (jak miało 18 miesięcy już używało zdań pojedynczych).
Synek rozwija się bardzo dobrze,raczkował, był karmiony długo piersią, nie przeszedł żadnych poważnych chorób, jest praworęczny, nikt w rodzinie się nie jąka, ogląda wyselekcjonowane bajki. Od dwóch lat chodzi do przedszkola i tam wg arkuszy obserwacji chwalony jest m.in. za bogate słownictwo, koleżeńskość, sprawność. Zacinanie wróciło jak miał 4 i pół roku (zimą), pani logopeda po badaniu znów powiedziała ze to fizjologiczne i minie, zaleciła spokojne mówienie, dużo aktywności fizycznej, prace plastyczne i ćwiczenia na pionizację języka (nie mówi "r" tylko "l"). Od zimy mieliśmy wiec okresy niepłynności i płynności. Ostatni raz synek zacinał się na początku maja, potem przeszło, aż do początku lipca. W moim odczuciu i męża jest to dość łagodna wersja (bywało gorzej) najczęściej na starcie wypowiedzi, np. "to, to jest...." lub "wieeesz jak to się nazywa...", potem są bardzo rozbudowane zdania i w nich nie ma w 90% błędów. Znalazłam książki, które Pani poleca i już je zakupiłam i ze zniecierpliwieniem czekam na pocztę ("Słucham i uczę się mówić. Sylaby i rzeczowniki" do słuchania i serie 18 książeczek "Kocham czytanie". Przeczytałam też wszystkie Pani odp. dot. problemów jąkania. Proszę napisać, czy wg Pani ta niepłynność jest w fazie odwrotu, czy należy spodziewać się jąkania w przyszłości. Przeczytałam książkę Tarkowskiego o jąkaniu i nie ukrywam, że jestem trochę przerażona.

Pytanie przesłała Pani Anna