Zacznę od początku. Poród w terminie, bardzo krótki i lekki końcówka niestety ciężka, ale dla synka, bo był obwinięty pępowiną (główka była fioletowa reszta bialutka), mimo to nie było problemów z oddechem. Rozwój przebiegał normalnie jedynie w wieku 6 tyg. miał drgawki, które były powikłaniami po szczepionce ( ok. 3 dni po szczepieniu). Neurolog zbadał i wszystko wyszło ok. miał robione usg przezciemiączkowe wszystko w zasadzie w normie, była minimalna torbiel lecz wg neurologa nie mająca na nic wpływu. Jednakże dopiero w wieku 23 pojawiło się pierwsze słowo - mama. Do tamtej chwili było tylko UUUUUUUUUUUU (które do tej pory się pojawia gdy synek udaje ze rozmawia przez telefon). Mimiką i gestami umie wyrazić nawet zdania wielokrotnie złożone. Był badany w PP-P stwierdzono ORM i strasznie obniżoną koncentrację uwagi, jednak mowa bierna wspaniała i wszystkie funkcje w normie, a sfera społeczna ponad normę. W tej chwili logopeda 2 razy w miesiącu, codziennie ćwiczymy na obrazkach, ćwiczymy z pomocą płyt Pani Wieneckiej, a także książek z serii Kocham czytać. I mamy na koncie już 44 słowa (oczywiście liczę onomatopeje i swoje słówka typu: mnam, czyli kot), nawet raz pojawiło się zdanie: wskazał na poduszkę i powiedział mama tu aaaa. Pisze bo nie wiem co jeszcze mogę robić, by to wszystko jakoś wyrównać, widzę że i on czasem jest zły, że jest ograniczony, czasem bywa nawet agresywny w sytuacjach w których "normalne" dziecko mogłoby się jakoś obronić czy wytłumaczyć, a on nie jest w stanie. Absolutnie nie chce zaniedbać synka i chce zrobić wszystko, by mógł w końcu wyrazić swoje uczucia i myśli, czasem wydaje mi się że nie znam swego dziecka, nie wiem jaki kolor lubi, może to głupie, ale tak to odbieram.
Dziękuję za każdą radę.

Pytanie przesłała Pani Anna