Biorąc do ręki książkę od razu zastanawiamy się, jaka ona będzie? Na okładce widzimy dziurkę od klucza od jakiegoś mechanizmu na tle spowitego nocą Paryża. Wrażenie też robi na nas część twarzy z okiem patrząca z grzbietu książki. Kiedy rozłożymy okładkę, widzimy całą twarz chłopca. Jak się później wyjaśni, jest to postać Hugona Cabreta - głównego bohatera. Hugo to bardzo sprytny i pomysłowy chłopiec. Jego stryj nauczył go obsługiwać zegary. Na dworcu w Paryżu było ich bardzo dużo, bo aż 27. Chodząc po przeróżnych zakamarkach, Hugo obsługiwał je wszystkie. Doskonale wiedział, jak do każdego z nich należy dotrzeć, gdyż mieszkał w korytarzach ukrytych w murach paryskiego dworca. Jego skarbem jest zniszczony, mały, tekturowy notes z tajemniczymi rysunkami. Niespodziewanie notes ten trafia do sprzedawcy zabawek w sklepiku na dworcu. Chęć odzyskania własności jest bardzo wielka. Hugo, przełamując własny lęk, walczy o odzyskanie swego notesu. W książce pojawia się także postać dziewczynki, która w pewnym stopniu zaprzyjaźnia się z chłopcem.

Tajemniczy klucz, mechaniczny człowiek oraz inne elementy przeplatają się i tworzą niesamowitą opowieść. Żeby dowiedzieć się, jak to wszystko po kolei się układa - zachęcam do przeczytania książki. Zwracam również uwagę na rysunki, które tutaj nie są kolorowe jak w innych książkach. Mimo to, a może zwłaszcza dlatego, nas wszystkich zachwycają. Jest ich bardzo dużo. Książka ta jest dość gruba, ale dzięki tym różnym, ciekawym połączeniom czyta się ją bardzo, bardzo lekko i szybko. Akcja trzyma nas przez cały czas napięciu, a ciekawość dalszych losów Hugona nie zmniejsza się do ostatniej strony. Zachęcam do przeczytania tej książki.

Wynalazek Hugona Caberta to książka opowiadająca o chłopcu, który od paru miesięcy mieszka samotnie na dworcu w Paryżu. Hugo to mały złodziejaszek, który kradnie jedzenie, aby przeżyć i zaspokoić głód; podkrada drobne części i narzędzia, aby naprawić zagadkowy automat –  mechanicznego człowieka. Główny bohater po śmierci ojca zamieszkał z wujkiem, który nauczył go sztuki zegarmistrzostwa, jednak niedługo później zniknął w niewyjaśnionych okolicznościach, a chłopiec w strachu przed inspektorem codziennie doglądał zegarów.  Losy 10-letniego młodzieńca o niezwykłym darze majsterkowania, zmienia jeden obraz i parę drobnych przedmiotów, które z pozoru nic ze sobą nie łączy, ale o tym dowiemy się już w dalszej części utworu.
Opowieść ta z pozoru może wydawać się smutna i trudna jak dla dzieci, jednak czytając tę książkę z każdą przewracającą kartką odkrywamy nowe słowa lub ilustracje, które się uzupełniają.  Sięgając po nią kolejny raz dostrzegamy coś nowego, inne wartości, zwracamy uwagę na mniej lub bardziej szczegółowe fragmenty. Tak samo jest z rysunkami - pod każdym z nich kryje się opowieść, którą stworzył autor, ale sami możemy sobie dopowiedzieć ciąg dalszy.
Książkę rozpoczyna „Krótkie wprowadzenie”, w którym profesor H. Alcofrisbas zaprasza nas do magicznego świata Hugona Caberta, świata na pierwszy rzut oka czarno- białego. Utwór składa się z dwóch części, które wiąże ze sobą motyw detektywistyczny oraz wcześniej wspomniany automat mechanicznego człowieka. Młodzieniec wraz z poznaną dziewczynką odkrywa tajemnice zapomnianego kinematografa. Kim są te wszystkie postacie? Tego dowiecie się w trakcie lektury. Wszystkich, którzy chcą przeżyć przygodę wraz z Hugonem zachęcam do przeczytania tej magicznej książki, która na długo pozostanie w waszej pamięci.

Jeżeli powiem, że mój 8-latek z ciekawością sięgnął po Wynalazek Hugona Cabreta, to skłamię. To była megaciekawość! Z wypiekami na buzi przewracał kolejne kartki, zatrzymywał się na stronach, które go bardziej zaciekawiły.  Czytać zaczął od środka, bo akurat jedna z ilustracji bardziej go zaintrygowała i chciał się więcej o niej dowiedzieć. Powtarzał: „Mamo, popatrz, jak piękne rysunki można zrobić, mając tylko dwa kolory: biały i czarny oraz to, co pomiędzy nimi - szarość”. Zaraz potem, sam sięgnął po ołówek i narysował dom używając właśnie tej techniki. Jednak w końcu udało mi się go przekonać, żebyśmy zaczęli od początku – i tu porwała nas niesamowita, wciągająca i mądra historia. Dość, jeśli powiem, że głównym bohaterem jest chłopiec – samotny i bardzo utalentowany. Mieszka w opuszczonych pomieszczeniach nad paryskim dworcem i opiekuje się tam prawie trzydziestoma zegarami, zgodnie ze sztuką zegarmistrzowską. Lecz Hugon ma właściwie jeden cel – naprawić tajemniczego mechanicznego człowieka, który, jak się spodziewa, przekaże mu wiadomość od zmarłego ojca.
Książka jest zaskakującym świadectwem na to, jak niewiele możemy wiedzieć o najbliższych. Dzięki wielowarstwowości, z wątkami detektywistycznymi i sensacyjnymi, niesamowicie wciąga i nie można się od niej oderwać. Piękne ilustracje pobudzają wrażliwość dziecka, pozwalają mu na własne interpretacje i przemyślenia. Rysunki nie przedstawiają tego, co jest w książce – one są jej treścią i są tak wplecione, że kontynuują wątek. Przybliżają szczegóły lepiej, niż najdokładniejszy opis. I dalej moje dziecko mówi: „To moja najulubieńsza książka” oraz sięga po nią, choćby na chwilę, przejrzeć na przykład dwie ilustracje ...

Wynalazek Hugona Carbeta – to powieść w słowach i obrazach. Zawiera 535 stron, w tym 182 strony zadrukowane są tekstem, a pozostałe to strony z obrazami, czyli według mnie z tekstami ukrytymi w ilustracjach, utrzymanymi w konwencji czarno-białej grafiki (czasami ilustracje stanowią zdjęcia, również czarno-białe). Opowieść zaczyna się od kilkunastu stron pokrytych grafiką, a na nich wprowadzenie w tematykę utworu – powtarzanie tych samych obrazów w coraz większym przybliżeniu. Miałam wrażenie, że wpadam w sam środek akcji. I chociaż nie wiem, co się w niej dzieje, chcę się dowiedzieć! I takie uczucia towarzyszyły mi podczas czytania całej historii - chciałam czytać dalej, przewracając kilka kart zadrukowanych literami i kilkanaście zilustrowanych. Myślę, że recenzowana przeze mnie pozycja spodoba się nastolatkom i to zarówno tym, którzy są z książką w wiecznej przyjaźni, jak i tym, którzy trzymają książkę w ręku od czasu do czasu lub pod przymusem lekturowym.

Tytułowy bohater, Hugo, to sierota, złodziejaszek i doskonały obserwator życia. Stara się on rozszyfrować i skonstruować coś lub kogoś, co/kto pomoże mu rozwikłać zagadkę rodzinną i uporządkować swoje wspomnienia. Dodatkowo ukazana jest tu relacja chłopaka z dziewczyną, z którą, pomimo różnic, jakie ich dzielą, znajduje wspólną nić porozumienia. Najciekawsze jest jednak zakończenie - zupełnie zdumiewające...