Zaczęłam czytać tę książkę wspólnie z moją córką. Już na początku zwróciłam uwagę na świat, w którym żyje Amelka – główna bohaterka. Wszystko jest dobrze zorganizowane, poukładane. W zasadzie powinno być idealnie, ale nie jest. Czytając dalej, dowiadujemy się, że Amelka, która posiada prawie wszystko, jest naprawdę bardzo, bardzo samotną dziewczynką. Rodzice zajęci swoimi sprawami, lepszym jutrem nie zauważają zmian w dniu obecnym. Amelka pod wpływem gry internetowej przeistacza się w zupełnie inną osobę. Chęć bycia Emmą jest tak duża, że dziewczynka łamie wszelkie ustalone wcześniej zasady, a nawet ucieka się do kłamstw. W pewnym momencie uświadomiłam sobie, że podobne sytuacje mogą się nam wszystkim przydarzyć. Ustalamy pewne zasady dla dzieci i wydaje nam się, że już mamy wszystko załatwione. Niestety nie zawsze tak jest. Książka ta nam uzmysławia, że Internet może mieć ogromny wpływ na dzieci. Czasami z powodu gry komputerowej można zachowywać się inaczej niż normalnie. Polecam przeczytanie książki razem z dzieckiem. Później natomiast zachęcam do wspólnej rozmowy. Ja rozmawiałam z córką i wspólnie ustaliłyśmy, że książka bardzo nam się podobała.

Już sama okładka wzbudziła moje zainteresowanie. Zastanawiałam się, dlaczego odbicie dziewczynki w lustrze jest inne. Jak to jest możliwe? Postanowiłam się o tym przekonać. Jedną z dziewczynek była Amelia - księżniczka z długimi ciemnymi włosami. Pewnego dnia z maila dowiedziała się o fajnej grze komputerowej. Postanowiła ją sprawdzić. Gra nazywała się Mój nowy świat. Amelka zaczęła w nią grać. Zamieniła się w nową dziewczynkę Emmę o jasnych, krótkich włosach. Wtedy Amelka zaczęła się dziwnie zachowywać. Na szczęście rodzice pomogli jej zrozumieć, co w życiu jest ważne. Ja również dowiedziałam się, dlaczego są dwie różne postacie na okładce. Po przeczytaniu tej książki przekonałam się, że gry to nie jest prawdziwy świat. Nadal będę w nie grała, ale historię Amelki zapamiętam na długo. Skończyłam dziesięć lat i bardzo mi się ta opowieść podobała.
Zachęcam do przeczytania książki.

Przeglądając tę książkę, zastanawiałam się, kto powinien przeczytać ją jako pierwszy – dziecko, czy rodzice?
Kolejne pytania, jakie sobie postawiłam: czy tak współczesny świat powinien być osadzony w krainie bajki, a rodzice zamiast być Królem i Królową mogli być Biznesmenami? Mogłaby to być również rodzina dyplomatów albo rodzina, gdzie rodzice zarabiają mnóstwo pieniędzy, a dzieci uczą się w prywatnych szkołach. To, co przeżyła królewna Amelia, młoda bohaterka bajki, mogło również zdarzyć się w zwykłej rodzinie.
Świat, w którym żyje dziewczynka jest poukładany i doskonale zorganizowany przez rodziców. Niestety, jak to bywa w życiu królewny, nie ma ona zbyt wielu przyjaciół i jest osamotniona. Codziennie w wyznaczonym czasie odbywa lekcje z nauczycielami, a jej rozrywki to spacery z psem lub jazda na rolkach z synem  pałacowej kucharki.
Pewnego dnia, korzystając z Internetu, Amelia poznaje Damiana, z którym potajemnie się spotyka (ta historia opisana jest w Wirtualnym nieprzyjacielu – pierwszej części serii „Błękitny laptop”). Ostatecznie Damian okazuje się oszustem, a Król Aleksander, odkrywszy ucieczkę córki, podwaja ochronę i ogranicza dziewczynce czas przeznaczony na korzystanie z komputera. Dziewczynka ma tylko godzinę, którą wykorzystuje na kontakty z koleżanką Zosią, mieszkającą w odległej Michałówce. 
Amelia dotrzymuje słowa danego ojcu, aż do czasu, gdy otrzymuje przez pomyłkę maila od Maćka – brata Zosi. Wiadomość przeznaczona była dla kolegi, ale dziewczynka przeczytała treść listu i zajrzała do załączników. Znalazła tam linki do gier, postanowiła je wyszukać w Internecie. Gra nosiła niewinny tytuł Mój nowy świat i była grą strategiczną (w pojęciu wielu rodziców bardzo kształcącą).
Z czasem pasja tworzenia wirtualnego hoteliku zdominowała życie dziewczynki. W ciągu roku Amelia straciła kontakt ze światem realnym, przestała korespondować z Zosią, odsunęła się od Kostka, opuściła się w nauce. Grała w każdej chwili, ukrywając to przed rodzicami. Często wstawała w nocy i zasypiała nad ranem. Tworząc Radosny Zakątek, jak nazwała swój hotelik, nauczyła się organizacji, gospodarowania wirtualnymi finansami, planowania wolnego czasu. Niestety miała również problemy z uczestnikami gry. Jedna z dziewczynek, Sara, czując się w sieci anonimowo i bezkarnie, zachowywała się agresywnie. Dążyła do rozbicia grupy. Amelia nie rozumiała jej postępowania, sama przecież przestrzegała dobrych manier i zasad. Uważała wszystkich gości hotelowych za swoich przyjaciół. Sara postawiła jednak na swoim. Wkrótce dzieci zaczęły opuszczać hotelik. Amelia była tym zdziwiona i rozgoryczona tym, „że ktoś tak szybko ›wypisuje się‹ z przyjaźni”. Szukała pomocy u rodziców, niestety byli bardzo zapracowani, często zmęczeni, zajęci swymi kłopotami. Nie zauważyli również zmian, jakie zaszły w zachowaniu córki, a zastąpienie własnego imienia internetowym mickiem Emma i noszenie peruki uznali za zabawę typową dla jej wieku.
Książka porusza kilka istotnych problemów związanych z wirtualną rzeczywistością w sieci: uzależnienie od gier on-line, szukanie przyjaciół w sieci, oderwanie się od rzeczywistości, zatracenie swojej osobowości.
Niewinna, niekontrolowana przez rodziców zabawa w Internecie często posiada przykre konsekwencje dla dzieci i rodziców. Dziecko może być sprawcą cyberprzemocy lub stać się jej ofiarą. 
Seria "Błękitny laptop", do której należy prezentowana książka, dostarcza rodzicom materiału do rozmowy z dzieckiem o zagrożeniach związanych z Internetem.
Zapraszam rodziców na stronę www.helpline.org.pl - gdzie można poszerzyć swoją wiedzę na temat cyberprzemocy, otrzymać również pomoc specjalistyczną on-line lub  skontaktować się telefonicznie z konsultantem pod bezpłatnym numerem 800 100 100.
Polecam również serwis edukacyjny www.dzieckowsieci.pl oraz artykuł Jak klikam, ty płacisz –  „Gazeta wyborcza”.