Hodowla koników polskich w Roztoczańskim Parku Narodowym rozpoczęła się w 1982 r. Zainicjowana została przez prof. dr hab. Mirosława Kownackiego, zaakceptowana przez Radę Naukową i dyrektora RPN mgr inż. Zdzisława Kotułę. Na potrzeby hodowli wygrodzono ok. 40ha powierzchni leśnej z niewielkimi połaciami polan i łąk śródleśnych i w dniu 16 lipca 1982r. wpuszczono do wydzielonej powierzchni 4 klacze oraz 1 ogiera.

Ta w założeniach rezerwatowa hodowla konika przyjęła nazwę "Ostoja", w jej skład weszły 4 klacze i 1 ogier. Żeby nie używać określenia "Rezerwat" przyjęto nazwę "Ostoja" Konika Polskiego. Ostoja została w 1985 roku powiększona o 60ha, w jej skład weszły Stawy "Echo" , a w 2001 roku o dalsze 80ha. Aktualnie jej powierzchnia wynosi 180 ha. Przebywa w niej 7 klaczy stadnych, 1 ogier tabunowy i przychówek do 1,5 roku. Każdego roku w Ostoi rodzi się 6 - 7 źrebiąt, które są odławiane po przebyciu w rezerwacie przynajmniej jednego okresu zimowego. Koniki przebywając w Ostoi same zdobywają pokarm, wychowują młode bez ingerencji człowieka. W okresie zimowym są dokarmiane sianem.

Koniki polskie to jedyna rasa koni prymitywnych w Polsce. Są one potomkami tarpanów, które żyły niegdyś w puszczach Polski, Litwy i Prus. Odłowiono je w Puszczy Białowieskiej w II połowie XVIII w. ostatnie tarpany, umieszczono w Zwierzyńcu - rezerwacie myśliwskim hrabiego ordynata Zamoyskiego, gdzie zachowały się na ziemiach polskich najdłużej. Rezerwat ten zajmował między innymi tereny dzisiejszej ostoi konika polskiego. Na początku XIX w. rozdano je okolicznym chłopom. Skrzyżowane z końmi domowymi zachowały się w okolicach Biłgoraja do początku XX stulecia w postaci prymitywnej rasy koni chłopskich tzw. koników biłgorajskich. Dopiero w okresie międzywojennym potomkami dawnych tarpanów zainteresowali się naukowcy.

Charakterystyczne cechy koników polskich to: niski wzrost (125 -135 cm), obfite owłosienie w okresie zimy, maść myszata z czarną pręgą przez grzbiet, pręgowanie w okolicy łopatek i stawów skokowych. Konik polski charakteryzuje się dużą siłą w stosunku do masy ciała, wytrzymałościa, odpornością na choroby oraz temperamentem i charakterem. Rasa ta posiada wybitne właściwości przystosowawcze, charakteryzuje się ogromną żywotnością i zaradnością.

Radość maluchom sprawi możliwość ujrzenia z bliska koników polskich.