Równina Łęczyńsko-Włodawska (Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie) jest częścią Polesia. Stanowi największy w Polsce zespół łąkowy. Ta kraina jezior, bagien i lasów charakteryzuje się przyrodą zachowaną w niezmienionym od lat stanie. Jeziora pochodzenia krasowego zajmują ponad 27 km2 powierzchni.
Pojezierze wchodzi w skład utworzonego w 1990 roku Poleskiego Parku Narodowego.
Nad niektórymi z jezior istnieją dobre warunki do wypoczynku. Najbardziej znanym miejscem na Pojezierzu jest jezioro Białe Włodawskie, nad którym leży miejscowość wypoczynkowa Okuninka.

Jeziora, torfowiska i stawy są najbardziej charakterystycznym rysem krajobrazu. Tereny trwale i okresowo podmokłe, jeszcze 40 lat temu zajmowały ok.70% powierzchni tego obszaru i posiadały unikalne walory przyrodnicze. Trwające od połowy lat 50-tych intensywne "melioracje" doprowadziły do osuszenia i całkowitej zmiany charakteru ok.80% mokradeł oraz znacznego ekologicznego zubożenia pozostałych terenów. Region ten zalicza się do najcenniejszych przyrodniczo na Lubelszczyźnie. System wód powierzchniowych wzbogacają 2 zespoły stawów w rejonie Uścimowa i Krasnego. Naturalna sieć rzeczna jest uboga. W parku krajobrazowym i jego otulinie znajdują się poczatkowe odcinki rzek: Piwonii, Tyśmiennicy i Bobrówki. Liczne są natomiast rowy melioracyjne. Wschodnim skrajem parku przebiega kanał Wieprz - Krzna.

Czysta woda, piaszczyste plaże i wiele wodnych atrakcji czekających na dzieci: zjeżdżalnie, baseny z piłeczkami, łódki, kajaki, place zabaw.