1. Zabezpieczenie Miejsca Wypadku - wbijamy skrzyżowane narty „X” powyżej miejsca w którym leży poszkodowany. Jest to ważne, ponieważ w ten sposób ostrzegamy innych narciarzy o zaistniałym wypadku i chronimy zarówno poszkodowanego, jak i siebie przed kolejnymi kolizjami, znacząco podnosi bezpieczeństwo i komfort poszkodowanemu i udzielającemu pomocy.
2. Stwierdzenie Stanu Poszkodowanego - kontakt słowny: jeżeli poszkodowany odpowiada na pytania - jest dobrze, bo jest przytomny. Jeżeli nie odpowiada - sprawdzamy czy ma oddech i czy ma krążenie. Jeżeli ma - bieżąca kontrola, jeśli nie ma - przystępujemy do akcji reanimacyjnej.
3. Powiadomienie Służb Ratowniczych - ewentualnie innych przejeżdżających narciarzy, aby ci niezwłocznie powiadomili służby ratownicze lub obsługę wyciągów. W obecnych czasach telefonii komórkowej wydaje się być to w miarę proste. Nie zawsze jednak jesteśmy w zasięgu swojego operatora. Pamiętajmy zatem, że nawet gdy nie możemy się połączyć, możemy wysłać wiadomość tekstową SMS. Ponadto w każdej stacji narciarskiej i w informacji turystycznej uzyskamy miejscowe numery służb ratowniczych zarówno tzw. Szybkich numerów zintegrowanych systemów ratowniczych, jak i miejscowych numerów stacjonarnych i komórkowych, służb ratowniczych. Warto jest znać te numery i mieć przy sobie.
4. Zachowanie Stałego Kontaktu z Poszkodowanym - utrzymuj stały kontakt słowny z poszkodowanym. Zapewnij mu ciągłą opiekę i poczucie bezpieczeństwa, gdyż osłabiają one działanie stresu i bólu. Nie pozwalaj poszkodowanemu podejmować zgubnych dla niego działań - gwałtownych ruchów, przemieszczania się, itp.
5. Ochrona Przed Utratą Ciepła - chroń poszkodowanego przed utratą ciepła, lecz nie ogrzewaj go, bo to spowoduje rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych i pogłębi wstrząs pourazowy. Poszkodowanemu nie może być jednak zimno, bo to spowoduje drżenie mięśni (naturalna obrona przed wyziębieniem), a drżące mięśnie zużywają tlen, który jest potrzebny narządom wewnętrznym.

• Nigdy nie podawaj poszkodowanemu papierosów, alkoholu, jedzenia i picia - papierosy i alkohol mają niekorzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy przeciwdziałając centralizacji, podając jedzenie i picie znacząco utrudniasz ewentualne przeprowadzenie zabiegu operacyjnego.
• Nigdy nie podawaj poszkodowanemu żadnych leków - chyba, że są to leki zalecane mu przez jego lekarza
• Nie transportuj sam poszkodowanego - możesz spowodować większe komplikacje, wywołać wstrząs, przełamać fizjologiczne mechanizmy kompensacyjne i doprowadzić do nieodwracalnych zmian w organiźmie poszkodowanego. Jedyny wyjątek to sytuacja, w której poszkodowany znacząco zagraża bezpieczeństwu innych, a sam jest przytomny i współpracujący - co oznacza, że nie odniósł poważniejszych urazów.
• Nigdy nie usuwaj z ciała poszkodowanego tkwiących w nim ciał obcych - np. wbitego kijka, gałęzi drzew, itp. Gdyż istnieje ryzyko odkorkowania uszkodzonych ciałem obcym naczyń krwionośnych i spowodowanie krwotoku.

Reanimacja

• Trzymając za czoło i żuchwę delikatnie odchyl głowę do tyłu
• Delikatnie otwórz poszkodowanemu usta i oceń zawartość jamy ustnej, ostrożnie usuń ewentualne ciała obce np. guma do żucia, cukierek, części igliwia, ziemię itp.
• Po udrożnieniu dróg oddechowych sprawdź, czy poszkodowany oddycha – obserwuj ruchy klatki piersiowej, przystawiając ucho do nosa lub ust poszkodowanego, słuchaj czy występuje ruch powietrza, poświęć na to max. 10 – 15 sekund.

• Przy braku oddechu wykonaj 2 kontrolne wdechy metodą usta – usta, usta – nos, usta – nos + usta, utrzymując drożność dróg oddechowych
• Po wdechu oderwij usta i obserwuj klatkę piersiową - o skuteczności twojej działalności świadczy unoszenie się klatki piersiowej podczas wdechu i opadanie podczas wydechu
• Powietrze wdmuchuj uważnie i spokojnie - istnieje niebezpieczeństwo wdmuchnięcia powietrza do żołądka, co może wywołać wymioty
• Jeśli prowadzona wentylacja nie jest skuteczna lub masz jakiś problem - raz jeszcze sprawdź odchylenie głowy, obecność ciał obcych lub zmień metodę wentylacji poszkodowanego.

• Po wykonaniu dwóch kontrolnych wdechów sprawdź tętno na tętnicy szyjnej - na szyi od krtani zjedź palcami do boku
• Zawsze tętno sprawdzaj na tętnicy szyjnej, dwoma lub trzema palcami jednej ręki, nie duś
• Jeśli wyczuwasz tętno, a poszkodowany nie ma oddechu, przystępujesz do wentylacji z częstotliwością 12 – 16 wdechów na minutę; co minutę kontroluj tętno
• Jeśli brak tętna, to przystępujesz do masażu pośredniego serca.

Masaż Pośredni Serca :

1. Poszkodowany powinien leżeć na twardym podłożu
2. Znajdź prawidłowy punkt przyłożenia rąk : w tym celu palec środkowy połóż tam, gdzie kończą się żebra, a wskazujący na mostku. Nadgarstek drugiej ręki zsuwasz w dół mostka, aż zetknie się z palcem wskazującym
3. Ustaw się pionowo nad klatką piersiową poszkodowanego, ręce proste w stawach łokciowych, spleć palce obu rąk, aby uniknąć uciskania żeber
4. Uciskaj z częstotliwością około 100 x / min. Dozuj siłę ucisku w zależności od poszkodowanego, tak aby ucisk nie był większy niż 4 – 5 cm
5. Ucisk powinien trwać tyle, ile faza braku ucisku, każdorazowo zwalniając ucisk staraj się nie odrywać rąk od poszkodowanego
6. Jeśli sam prowadzisz reanimację, to po 2 wdechach wykonaj 15 ucisków
7. Jeśli jest was dwóch, to po 1 wdechu wykonanym przez pierwszego, drugi wykonuje 5 ucisków – pamiętaj, że osoba o większym doświadczeniu powinna wykonywać wentylację poszkodowanego, ponieważ bez skutecznej wentylacji nie ma prawidłowej reanimacji
8. Co 1 – 2 minuty kontroluj tętno i oddech

Zakończenie Reanimacji :

• Jeżeli powróciło tętno, a ciągle brak oddechu, to kontynuuj wentylację pamiętając o kontroli tętna i oddechu co 1 minutę
• Jeżeli powróciło tętno i oddech, to ułóż poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej i regularnie kontroluj oddech i tętno
• Jeżeli kontynuację reanimacji przejmują służby ratownicze
• Jeżeli pojawiają się okoliczności zagrażające życiu ratownika

Uwagi Dodatkowe :

• Jeżeli jesteś sam, to przeprowadź 1 – 2 min. reanimację i dopiero wzywaj pomoc, pamiętaj przy tym, że masz mało czasu
• Uderzenie pięścią w okolicę przedsercową ma sens tylko wówczas, gdy jesteśmy pewni, że właśnie doszło do zatrzymania akcji serca ( uderzenie może wówczas być bodźcem pobudzającym pracę serca )
• Pamiętaj o odrębności w reanimacji dzieci: stosuj większą częstotliwość wdechów – około 30 na minutę, przy zmniejszonej objętości, lżej uciskaj klatkę piersiową.

Krwawienia:

Konsekwencją niektórych urazów jest uszkodzenie naczyń krwionośnych i wyciek krwi – popularnie nazwany krwawieniem, może być ono bezpośrednią przyczyną śmierci, dlatego umiejętność jego zatrzymania lub chociaż ograniczenia jest niezwykle istotna. Podczas krwawienia krew może przedostawać się zarówno na zewnątrz organizmu ( krwawienie zewnętrzne) jak i do jam ciała czy tkanek ( krwawienie wewnętrzne).

Krwawienia Zewnętrzne na Kończynach

1. Znajdź źródło krwawienia ( delikatnie rozbierz, rozetnij ubranie )
2. Oceń wielkość krwawienia; małe – wystarczy jałowy opatrunek, silne – natychmiastowe tamponowanie
3. Unieś kończynę do góry i uciśnij tętnicę powyżej zranienia
4. Załóż opatrunek uciskowy ( tylko wyjątkowo opaskę uciskową – hemostatyczną )

Krwawienia Zewnętrzne na Głowie, Szyi i Tułowiu

• Uciskamy palcami przez jałowy opatrunek uszkodzone tkanki tak, by zmniejszyć krwawienie

Krwawienie Wewnętrzne

• Jak w przypadku wstrząsu ( patrz dalej), uspokajanie poszkodowanego
• Jak najszybciej powiadomić służby ratownicze, gdyż tylko szybka interwencja lekarza może uratować życie poszkodowanego.

Złamania

• Ból i obrzęk kończyny
• Ograniczenie ruchomości, nienaturalna pozycja,
• Patologiczna ruchomość ( kończyna zgina się w miejscach, w których nie powinna )
• W przypadkach złamań otwartych – krwotok zewnętrzny

• Jeżeli poszkodowany nie wymaga udzielenia pomocy lub przeniesienia w inne miejsce, oraz gdy spodziewamy się szybkiego przybycia służb ratowniczych, to nie należy wykonywać zbędnych ruchów uszkodzoną kończyną
• Jeśli poszkodowany wymaga przeniesienia, wówczas należy unieruchomić złamaną kończynę
• Jeśli złamana jest kość – unieruchamiamy dwa sąsiadujące z nią stawy, jeśli złamanie jest w stawie – unieruchamiamy sąsiadujące z nim kości
• Przy złamaniach kończyny dolnej można dowiązać zdrowa nogę do uszkodzonej, a w przypadku złamań kończyny górnej lub obojczyka możemy ją unieruchomić zakładając chustę trójkątną albo dowiązując rękę do tułowia
• Nie należy zmieniać ustawienia złamanej kończyny ani jej nastawiać
• W przypadku złamania otwartego należy zatamować krwawienie, założyć opatrunek jałowy a następnie unieruchomić

• Jak w przypadku złamań stawu, w przypadku transportu unieruchomić
• Kończynę zostawić w przyjętym położeniu, nie wolno próbować nastawiać kości
• Dopuszcza się stosowania zimnych okładów dla zmniejszenia obrzęku tkanek miękkich i uśmierzenia bólu, ( nie dopuszczać do odmrożenia )

Wstrząs

• Blada, chłodna, wilgotna skóra, blado – sine wargi, blade paznokcie, zimno-lepki pot na czole tętno > 100 / min.
• W początkowej fazie: lęk, niepokój, drżenie mięśni ( dreszcze ), później: apatia, senność, zaburzony kontakt słowny

• Jak najszybciej powiadom służby ratownicze
• Tamuj krwawienie, regularnie kontroluj tętno i oddech, chroń przed utratą ciepła
• Zapewnij ciągłą opiekę i poczucie bezpieczeństwa, nie zostawiaj poszkodowanego bez opieki
• Nie podawaj papierosów, alkoholu, napojów, żywności
• Nie transportuj sam poszkodowanego
• Ułóż poszkodowanego w pozycji leżącej na plecach, co jakiś czas unieś mu nogi do góry
• Bądź czujny, poszkodowany we wstrząsie jest bardzo niestabilny