W mieście » Spektakle dla dzieci » Pinokio Carlo Collodi

Przedstawienie dla dzieci od lat 5
Czas trwania 95 minut
Adaptacja i reżyseria: Zbigniew Głowacki
Scenografia: Pavel Hubička
Muzyka: Krzysztof Dzierma

Historia chłopczyka wystruganego z drewna przez majstra Dżepetto. Spektakl opowiada o perypetiach tego urwisa, który postanowił uciec z domu i na własną rękę poznawać świat, jego blaski i cienie. Kiedy powróci do domu będzie bogatszy o bolesne doświadczenia i wiedzę jaką zdobył w świecie. Oryginalna scenografia rzeźbiona w drewnie.

Obsada

Narrator, Gospodarz: Adam Wnuczko
Pinokio: Krzysztof Prygiel
Dżepetto: Jacek Kiss
Świerszcz: Joanna Borer
Wróżka: Ewa Scholl
Lis: Georgi Angiełow
Kot: Paweł Jaroszewicz

Serce Pinokia

Nie wszyscy wiedzą, że Pinokio kończy w tym roku 129 lat. Trzeba przyznać, że ma się bardzo dobrze jak na tak dostojny wiek. To pewnie dlatego, że pamiętają o nim dzieci na całym świecie. Opowieść o drewnianym pajacyku, który tak mocno chciał stać się chłopcem, że to pragnienie się spełniło bawi, uczy, wzrusza i zachwyca od wielu lat.
Można go spotkać w książce Carla Collodiego, filmach animowanych (między innymi Walta Disneya z 1940 roku) i na deskach wielu teatrów świata.
W warszawskim teatrze Guliwer Pinokio naprawdę ożywa. Dzięki misternie wykonanej drewnianej scenografii Pavla Hubički już od pierwszej sceny widzowie są zaproszeni w podróż po świecie naprawdę niezwykłym, wspaniale wykreowanym przez aktorów Guliwera. Stworzyli oni wyraziste postacie, mocne charaktery, trafnie interpretując bohaterów książki Collodiego. Wszyscy, z Jackiem Kissem (Dżepetto) na czele, zasługują na wyrazy uznania.
Guliwerowy Dżepetto to tak jak w książce człowiek biedny, ale skromny i o wielkim sercu. Szczególnie wzrusza - ostatnia z jego udziałem - scena odejścia Pinokia. Dżepetto stoi w progu i macha synowi na pożegnanie. Choć kocha Pinokia nad życie, rozumie, że jako ojciec spełnił już swoją rolę i że rozstanie jest konieczne, bo każde dziecko ma prawo pójść własną drogą, jeśli tego pragnie. Pinokio przecież nie jest już chłopcem, a jego serce nie jest już drewniane.
Warto wybrać się w podróż z Pinokiem nie tylko dlatego, że jego przygody wywołują spontaniczne reakcje publiczności, ale przede wszystkim dlatego, że dzięki takiej podróży każde serce może ożyć.

 Ewelina Cichecka, Czasdzieci.pl