Najpierw każdy wymyśla pewną sytuacyjkę np: Zosia nie chce jeść obiadu, bo boli ją brzuszek albo Kamil musi powiedzieć mamie, że pies porwał jej obrus. Sytuacyjki zostają spisane i włożone do pudełka. Teraz każdy wymyśla własny sygnał np: "miau..miau" lub "łapu-capu"

Teraz każdy po kolei losuje sytuacyjkę z pudełka i za pomocą własnego sygnału musi przekazać pozostałym uczestnikom komunikat (w przypadku małych dzieci oczywiście przy pomocy kogoś starszego)

Aby komunikat został zrozumiany trzeba użyć języka ciała i modulacji. Zabawa powoduje burze śmiechu zarówno u maluchów jak i u dorosłych.

Staje się jeszcze ciekawsza po dołożeniu "karteczek uczuć", które losujemy przy losowaniu sytuacyjki. Mogą to być: złość, szczęście, lęk, zakłopotanie, zawstydzenie...

Po skończonej abawie warto porozmawiać z dzieckiem o tym jak wiele można przekazać bez słów i jak ważny jest język ciała w komunikacji.