Staranne i czytelne pismo to pierwszy cel, jaki sobie stawia kaligrafia – tego właśnie chcemy uczyć nasze dzieci. Staramy się, aby były wrażliwe na piękno własnego pisma, próbowały znaleźć własne rozwiązania, rozwijały swoją wyobraźnię i umiejętności, aby były twórcze i samodzielnie przygotowywały kartki dla najbliższych. W codziennym zapracowaniu i natłoku zajęć czasami nie zauważymy, że tak prosta rzecz jak pisanie może nas zachwycić i sprawić nam radość. Piękne pismo to jeden z wielu kluczy do pięknego życia.
 

Nie jest tak, że kompletnie zapomnieliśmy o kaligrafii – istnieją instytucje, wybitni indywidualni twórcy, kampanie promujące staranne odręczne pismo oraz rodzice, którzy ganią swoje pociechy za niechlujnie prowadzony zeszyt. Jednakże papier i pióro to trochę za mało, żeby skusić dzieci, którym do dyspozycji dajemy szeroki wybór gier komputerowych, filmów, stron internetowych, przed którymi stoi tyle możliwości obcowania z literą drukowaną, a tak mało okazji do wykorzystania, po(d)pisania się odręcznie. Częściej piszemy na klawiaturze, w programie komputerowym, krótkie wiadomości na telefonie komórkowym i temu zapobiec nie chcemy i, co trzeba zaznaczyć, nie potrafimy, ponieważ te media ułatwiają nam życie. Pomimo to powinniśmy być świadomi pewnych zagrożeń stąd wypływających – nie tylko piszemy niezgrabnie i mało czytelnie, ale także nie nabywamy umiejętności poprawnego pisania, ponieważ komputer nie wymaga od nas ortografii, zasad dzielenia wyrazów, w komórkach nie musimy pamiętać o haczykach przy głoskach nosowych…
 

Wszystko rozbija się o to, czego chcemy dla dziecka. Będziemy zgodni w tym, że dobro dziecka jest najważniejsze, ale czy do tego dobra należy dyscyplina, samodyscyplina, wytrwałość i konsekwencja, zmysł estetyczny, samokrytyka i znajomość ortografii? Czy to w szukaniu pracy, czy to w prowadzeniu rodzinnej firmy, dziecko będzie potrzebowało własnej konsekwencji, nie troski i umiejętności rodziców, dlatego jeśli zniechęci się przy pierwszej krzywej literze a, zniechęcić się również może w życiu dorosłym przy pierwszym niepowodzeniu.
 

Kaligrafia nie będzie tu królową nauk i lekarstwem na wszystko, ponieważ równie wartościowym zajęciem są instrumenty muzyczne albo zajęcia sportowe, ale zawsze potrzeba kłaść nacisk na coraz wyżej stawiane wymagania i nagrody za osiągnięcia, ale podkreślić należy, że kaligrafia to wytrwałość, cierpliwość, piękno, dyscyplina, harmonia i spokój w jednym. Jak zachęcić do pisania, które samo w sobie będzie dobroczynnie wpływało na lepszy charakter pisma? Pokazać, że można ciekawiej spędzić czas niż przy komputerze, przedstawić zabawy związane z pisaniem, nietypowe narzędzia do pisania, sytuacje w życiu, kiedy można wykorzystać piękne pismo…