Jesteśmy rodzicami 1,5 rocznej Oleńki. Rośnie szybko i zdrowo. Jest bardzo wesoła i rzadko płacze z byle powodu. Jednak za każdym razem, jak zbliża się pora obiadu lub kolacji, mamy z mężem kłopot nie do opisania.

Ola owszem je ale tylko wtedy, jak jest czymś strasznie zainteresowana. wymyśliliśmy z mężem sposób na naszego "niejadka". Otóż za każdym razem, jak zbliża się pora posiłków zabieramy Oleńkę do kuchni, sadzamy na kocyku i przygotowujemy z nią posiłki. zazwyczaj jest to zupka na 1 danie i ziemniaczki lub ryż na drugie. Ola zawsze bierze czynny udział w tych przygotowaniach. Następnie po przyszykowaniu juz posiłku, sadzamy Olę na krzesełku i ustawiamy całą aranżację, która jest nam niezbędna do przedstawienia. Przebieramy się szybko w stroje marchewki, brukselki, poru, czy kapusty i z mężem robimy małe przedstawienie. Opowieść zaczyna się tak: Pewnego słonecznego poranka, kiedy słoneczko wschodzi za pagórka, wszystkie warzywka budzą się i rozciągają. Opowiadają co im się przyśniło i o czym marzą. Zawsze najwięcej do powiedzenia ma marchewka. Jest pomarańczowa, dorodna i jest samochwałą. Lubi opowiadać o sobie i chwalić się ile ma witamin. Wszystkie warzywa zawsze słuchają co ma ciekawego do powiedzenia, ponieważ jej część zielona na czubku zawsze się skręca i gimnastykuje. Kiedy skończy juz opowiadać o sobie, w zdanie wchodzi jej por, który też jest bardzo pewny siebie i nie należy do warzyw, które boją się coś powiedzieć o sobie. Por jest warzywem długim i zielonym, mówi o witaminach i o korzyściach jakie wynikają z jego spożywania. I tak po kolei każde warzywo opowiada o sobie, o swoich zaletach i przyzwyczajeniach.

Ja z mężem zawsze przebieramy się za te warzywa, które są w obiadku lub kolacji i robimy czynny przekaz dla Oli, aby zrozumiała, co takiego je i jakie to jest dobre dla jej rozwoju, bo ma dużo witamin. Każde warzywko jest traktowane inaczej, indywidualnie. Ola przez poznanie tych warzyw chętnie je i nawet powoli zaczyna sama je nazywać. Zabawne jest to, że kiedy robimy zakupy w sklepie, Ola sama bierze z półki z warzywami por, marchewkę, pietruszkę, groszek i krzyczy na cały sklep nazwy warzyw. W ten sposób Ola uczy się, bawi, a przy tym zdrowo je.

pozdrawiam,
Monika Kurczak mama Oli