Chlapanie atramentem to pozycja dla każdego, kto kiedykolwiek marzył o napisaniu książki. Autorki, Anne Mazer i Ellen Potter, przeprowadzają czytelnika od samego początku procesu twórczego, kiedy kartka jest jeszcze pusta, aż do samego końca, a nawet trochę dalej. Jak się bowiem okazuje, praca pisarza polega nie tylko na zapełnianiu literami kolejnych stron – to coś znacznie więcej!
Bezspornym walorem tego poradnika są rady, jakich udzielają autorki na podstawie swojego wieloletniego doświadczenia pisarskiego. Niekiedy są to propozycje nieco zadziwiające i nieprzystające „prawdziwemu” pisarzowi, jednak Mazer i Potter niemal na każdej stronie swojej książki pragną pokazać, że ten „prawdziwy” pisarz to wcale nie poważny człowiek w okularach siedzący za biurkiem, a raczej nieco roztrzepany, ale uważny obserwator, który cieszy się jak dziecko ze skończonej książki, nawet jeśli to już jego dwudziesta siódma publikacja.
Autorki uświadamiają także, że pisanie to ciężka praca, ale przy tym niezwykle satysfakcjonująca. Dlatego mimo wielu niepowodzeń, które spotyka na swojej drodze młody pisarz, nie powinien się poddawać. Podkreślają również, iż nawet kiedy wydaje nam się, że nasza historia prowadzi donikąd, to może przyjść chwila, kiedy karta się odwróci, choć wcale się tego nie spodziewamy.
Chlapanie atramentem to poradnik i taką też formę zachowuje. Podzielony jest na krótkie rozdziały, które wprowadzają młodego czytelnika w kolejne etapy tworzenia. Na końcu każdego z nich umieszczona jest ramka z ćwiczeniem, które należy wykonać, aby przekonać się na przykład, jakim typem pisarza jesteś. Szkicowy charakter tej pozycji podkreśla skład w tzw. chorągiewkę. Warto zwrócić także uwagę na piękne ilustracje Matta Phelana.
Trzeba przyznać, że książka jest bardzo inspirująca. Czytając ją, ma się ochotę oderwać od niej na chwilę i napisać coś samemu – wykonać na przykład polecenie z ramki. A potem czytać znowu, aż autorki nie rzucą nam kolejnego wyzwania.
Pierwsza rada, jakiej udzielają pisarki brzmi – chwyć za pióro i napisz COKOLWIEK! Zatem do dzieła! Chlapnijcie atramentem!

Najpierw krótka historia z dziejów mojej rodzinki. W naszym domu szybko nastał taki czas, w którym dzieci pod wpływem słuchania książek zabrały się same do „pisania”. Początkowo spinałam im kilka kartek, pisałam tytuł, który oczywiście dzieci nadawały same. Zapisywałam ich imię i nazwisko tam, gdzie zawsze na okładce widnieje nazwisko autora, i… rozkręcała się dziecięca twórczość - syn (4 latka) i córka (6 lat) rysowali sceny mniej lub bardziej ze sobą powiązane, potem przychodzili, by mnie lub mężowi o tym opowiedzieć, ja zapisywałam w jednym zdaniu to, co mówiły o każdej ilustracji i tak powstawały pierwsze książki - mamy ich w domu około siedemdziesięciu:). Po dwóch latach dzieciaki piszą dłuższe lub krótsze historie związane z ich przeżyciami, doświadczeniami i odczuciami.
Chlapanie atramentem to rewelacyjna pozycja dla rozwoju kreatywności pisarskiej dzieci. Zaczyna się tak: „weź pióro, zapisz kilka słów, cokolwiek, to, co przychodzi Ci w tej chwili do głowy, nie przerywaj i popatrz co się dzieje. Piszesz! – tylko niech Ci się od tego nie zakręci w głowie…"
Potem następuje szereg zasad i pomysłów na własne opowieści, np. przepis na kompost myślowy, konstruowanie łapki na pomysły, rola ilustracji w opowieści, etc. Ale to, co najbardziej mi się w tej książce podoba, to otwarcie czytelnika na kreatywność, wyrażoną w takich hasłach, jak: Idź za swoją pasją!, Bądź autorem swej opowieści!, Jak być odpornym na krytykę? Jakich uwag posłuchać, a o jakich zapomnieć? Nie bój się poprawek, etc.
Poradnik dla młodych pisarzy to dla mnie nie tylko zbiór wskazówek dotyczących pisania, ale patrząc szerzej – to genialna pozycja o podtrzymywaniu i obronie swej indywidualności przed spowszednieniem oraz książka o odkrywaniu talentów, które drzemią w każdym człowieku.