Dwie małe dziewczynki. Zupełnie inne czy podobne? Dzieli je przecież tak wiele. Tak, na pewno mają inne oczy, inne włosy, spotykają się w książce o różnej porze dnia, żyją w innej kulturze i na innym kontynencie, ale … wrażliwość i marzenia mają podobne.

Hauni – Koreanka w szklanym dzbanie jak w czarodziejskiej kuli dostrzega Klarę – Europejkę. Razem nurkują po piękną muszlę – symbol jedności, przyjaźni, wspólnoty. Marzenie Hauni się spełniło – oto dzięki Klarze poznała podwodny świat! Oto dzięki spotkaniu z Klarą myśli o dzieciach z innych kontynentów, z którymi mogłaby się zaprzyjaźnić.
Wydawałoby się, że w książce jest tak niewiele tekstu, a jednak przekazuje tak dużo. Ta książka mówi bowiem ilustracjami, swą subtelnością, delikatnością i wrażliwością. O świecie pięknym, barwnym i przyjaznym. O odległych krainach, ale i bliskich kontaktach. Ilustracje wydają się być przygotowane z dużą pieczołowitością, zaangażowaniem artystki. Ważny jest każdy szczegół, kolory intensywne, żywe, wyraziste, ale dalekie od kiczu, zachęcające do powrotów: by na nowo „czytać” i ilustracje, i książkę jako całość. A potem … jak w morskich falach – zagłębiać się we własnych marzeniach.

Kwiaty Orientu to wydawnictwo promujące w Polsce kulturę koreańską. Taką właśnie funkcję spełnia także książka Lee Hyun Kyung Klara i Hauni. Publikację tę honorowym patronatem objął Ambasador Republiki Korei.
Jest to krótka opowieść o dziewczynce mieszkającej w Korei – Hauni. Pewnego dnia, nie mogąc zasnąć, bohaterka zaczyna przeglądać swoje „skarby”. Wtedy wydarza się coś nieoczekiwanego – w odbiciu w dzbanie zauważa nie siebie, a inną dziewczynkę. Jest to Klara, która mieszka na drugiej półkuli i zamiast wybierać się do łóżka, właśnie z niego wstała, ponieważ u niej jest ranek. Hauni i Klara podejmują rozmowę i tak zaczyna się ich przyjaźń.
Lee Hyun Kyung jest autorką tekstu i ilustracji. Rysunki nie stanowią zatem jedynie interpretacji, ale także wyjaśniają treść oraz zawierają dodatkowe informacje. Zajmują tylko część strony lub całą jej powierzchnię, ale po każdym przewróceniu kartki oczarowują jeszcze bardziej. Są niczym projekcja marzeń małej Hauni, niczym bajkowe, kolorowe sny. Tekst i ilustracje są tu równie ważne.
Barwy to istotny element w tej opowieści. Historia zaczyna się od zabawy grzebieniem z masy perłowej, który połyskuje kolorami tęczy. Kolorowe są także muszelki, które wyławia z wody Klara. Przenosi się to na ilustracje narysowane przy pomocy pięknych pastelowych barw. Perły są motywem spajającym, który łączy światy dziewczynek. Klara bowiem nurkuje po kolorowe muszelki, w których powstają perły.
Książka ta spodoba się z pewnością małym dziewczynkom. A to nie tylko za sprawą bohaterek, ale także z powodu atmosfery, jaka tworzy się podczas czytania i oglądania tej publikacji.