Witam Panią profesor, mój synek Kacper, 22 miesiące, urodzony miesiąc wcześniej, jest ogromnie żywym dzieckiem, ruchliwym, głośnym.
Potrafi albo chichrać się cały dzień, albo wrzeszczeć i pokazywać typowy bunt dwulatka. Ogromnie ciągnie go do dzieci (głównie większych), na plac zabaw, uwielbia zwierzęta, spacery. Kocha rysować kolorowymi kredkami (prawą rączką), uwielbia tańczyć do muzyki, lubi gdy puszcza mu się teledyski z piosenkami Gumi Misia. Gdy telewizor jest włączony, głównie skupia się na reklamach- bo kolorowe i szybkie, i kilku bajkach na Mini Mini. Lubi szybko oglądać książeczki, lubi gdy mu czytam. Bardzo szybko zaczął mówić gaga,baba, mama, myślałam więc że rozwój mowy odziedziczy po mnie (mówiłam płynnie już po 12 miesiącu życia). Ma swój własny język i czy bawi się w łóżeczku, w wannie czy przy rysowaniu, lubi sobie "poopowiadać"po swojemu godzinami, do nas też zwraca się w "swoim" języku. Gdy chce czegoś od nas, to bierze za rekę i prowadzi tam, gdzie chce. Nie ma kontaktu z innymi dziećmi (jedynie co to w lecie na placu zabaw), ale znalazłam już mamę mieszkającą obok, która ma młodszego synka i będziemy sie spotykać razem, może go to zmotywuje. Zawsze też starałam się do niego mówić wyraźnie, patrzeć w oczy przy rozmowie, bawimy się w nasladowanie dźwięków - ja mówię głośno baba, on naśladuje, mówię cicho baba i jest tak samo, bawimy się też na odwrót i to ja naśladuję. Wszyscy mi mówią, że ma jeszcze czas, że chłopcy wolniej się rozwijają, ale ja niedawno zaczęłam się martwić, zamówiłam juz nawet polecana przez Panią serię "Słucham i uczę się mówić. Sylaby i rzeczowniki", i stąd moje pytanie, czy obowiązkowo musi się to odbywać w słuchawkach? Boję się, że synek nie da sobie tych słuchawek założyć lub zaraz ściągnie. I czy jest jeszcze coś, jakies formy zabawy, dzięki którym mogła bym mu pomóc?
Przepraszam, że tyle napisałam, ale chciałam, żeby miała Pani ogląd w całą sprawę. Dziękuję i pozdrawiam

Pytanie przesłała Pani Joanna