Zdecydowanie warto zaszczepić. Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju tzw. inwazyjnej choroby pneumokokowej (a więc sepsy, zapalenia opon mózgowo rdzeniowych, zapalenia płuc z bakteriemią) jest wiek dziecka - poniżej drugiego roku życia. Ponadto szczepienie przeciwko pneumokokom wykonane odpowiednio wcześnie chroni przed nosicielstwem tej bakterii w nosogardle, zmniejsza również ryzyko wystąpienia zapalenia ucha środkowego u dziecka.

Zarejestrowane obecnie dla dzieci szczepionki przeciwko pneumokokom można podawać niemowlętom po ukończeniu 6 tygodnia życia. Stosuje sie wówczas trzy dawki w pierwszym roku życia i jedną- czwartą dawkę-w drugim roku życia.

Jeśli szczepienie zostanie rozpoczęte u dziecka, które ukończyło 6 miesiąc życia, a nie miało jeszcze pierwszych urodzin - wykonuje się dwie dawki szczepionki w odstępie minimum miesiąca, a następnie jedną - trzecią dawkę w drugim roku życia.

Zgodnie z danymi epidemiologicznymi szczepienia przeciwko tym bakteriom wykonuje się u dzieci do ukończenia 5 roku życia, taką też rejestracje posiadają obie używane obecnie szczepionki.

Jedna z nich zapobiega zachorowaniom wywołanym przez 10 typów pneumokoków, druga - chroni przed zakażeniom 13 typami bakterii. Obie szczepionki znajdują się w Programie Szczepień Ochronnych na liście tzw zalecanych szczepień, ich koszt pokrywa osoba prywatna. Wyjątek stanowią dzieci z tzw. grup ryzyka zakażeń pneumokokowych. W tym przypadku dziecko otrzymuje szczepienia bezpłatnie, jest ono refundowane przez Ministerstwo Zdrowia.
 

Pozdrawiam

Izabela Tarczoń