Szanowna Pani Profesor,
pisze do Pani, bo jest Pani moją ostatnią nadzieją. Mój synek obecnie ma 2,5 roku. Od pól roku mieszkamy - ja i dziecko - w Polsce, w Krakowie (wcześniej czasowo przebywaliśmy w Szkocji). Mateuszek jest pogodny, pozytywnie nastawiony do innych, ale ma duży problem z szeroko pojętą komunikacją i z jedzeniem (mały je w zasadzie kilka wybranych produktów, do dziś dnia nie zjadł nigdy zupy, żadnego konkretnego posiłku. Na próbę podania zwykle reagował i nadal reaguje histerią).
Jeśli chodzi o mowę - początkowo poznawał słowa w obu językach - tj.
polskim i angielskim. Miał wówczas problem z reagowaniem na własne imię, kontaktem wzrokowym, komunikował się piszcząc i krzycząc - czy to z radości, czy odwrotnie.. Od kiedy słyszy tylko j. polski i ma wokół siebie więcej bliskich i dzieci wydaje mi się, że jest lepiej.
Zaczął mówić, ale tylko ja rozumiem ten jego język. Bardzo dużo powtarza, naśladuje. Dopiero od niedawna wskazuje palcem. Ma problem z ja osobowym. Wskazano nam, że jego problem to echolalia i zaburzenia integracji sensorycznej. Dotychczasowa pomoc, jaką udało mi się dla dziecka uzyskać, w zasadzie nie przynosi żadnych efektów, ja mam poczucie, że stoję w miejscu, nie radzę sobie i nie potrafię pomóc synkowi. Nie wiem już co mam robić.
Pani Profesor, bardzo mi zależy na kontakcie z Panią, konsultacjach i wskazówkach dotyczących tego, jak mam pracować z moim dzieckiem.

Z niecierpliwością czekam na odpowiedź.
Z wyrazami szacunku - Marzena

Pytanie przesłała Pani Marzena