Pani Doktor, mam pytanie dotyczące mojej córeczki. Paulinka świetnie się rozwijała wydaje mi się do 20 miesięcy i właśnie wtedy coś zaczęło się zmieniać... Paulinka jest pogodną dziewczynką lubi się przytulać i bawić, ale tylko jak ktoś ją zachęci do zabawy, sama raczej nie interesuje się zabawkami. Bajki do niedawna tak jak by w ogóle nie istniały, tylko muzyka i muzyczne programy przy których tańczyła, teraz już tylko słucha. Córka ma kontakt wzrokowy i poczucie humoru, ale w ogóle nie mówi... Jak miała te 20 miesięcy mówiła: mama, baba, dada, lulu, co to, nie, ciocia, papa, lala, si, nunu, niam - dość sporo, ale w tej chwili nic nie chce mówić oprócz: baba, nie, co to? Mama w sytuacjach zagrożenia. Uczę ją, a raczej staram się uczyć ją nowych rzeczy, ale słabo mi to wychodzi. Byłam z Paulinką u psychiatry, psychologa, logopedy, na is. i każdy mówi coś innego. Psychiatra, że Paulinka ma kilka miesięcy zaległości, psycholog, że ok 1roku, logopeda, że jest głucha (badanie słuchu robiłam jest dobre, metodą bera) neurolog, że może to afazja dziecięca, albo organika? Inny psycholog, że jest bardzo cwana i uparta.... Jestem zrozpaczona i nie wiem co mam robić i kogo słuchać, gdzie mam się udać, aby dostać jakąś konkretną diagnozę... Paulinka wykonuje część poleceń, ale nie każde. Czasami mam wrażenie, że nie rozumie co się do nie mówi! Stara się budować z klocków, ale nie potrafi wszystkich klocków dopasować do otworów tylko kółko, kwadrat i prostokąt. Nadmienię, że mój mąż jest zapracowanym lekarzem wojskowym, internistą, widzi córkę czasami 1 godz. dziennie i nie traktuje sprawy poważnie.. Co mnie dodatkowo pogrąża. Proszę aby Pani Doktor napisała mi co myśli na temat mojego dziecka. Bardzo chętnie bym się też osobiście spotkała z panią.


Pytanie przesłała Pani Iwona