Mam 17-miesięczną córeczkę, która jeszcze nie mówi zbyt wiele. Jej zasób słów jest następujący: mama, tati (tzn. tata), didi (tzn. dzidzi), koko, kapka, tam, papa, baba, dada, bam - i jeszcze trochę łamańców w "swoim" języku w stylu: pabababam, ptaptabam, ogólnie dużo mówi po swojemu czasem próbuje mówić szeptem (szsz, ćć), czasem próbuje dmuchać (jak ja np. dmucham na łyżkę z gorącą zupą). Poza tym naśladuje konika (kląskanie językiem), auto ( bru bru), lwa (aaa), kotek (wychodzi takie łagodne aaa), krowa (długie "mmm" przez zamknięte usta) , byk (prychnięcie: pchr). Czy taki rozwój mowy jest wystarczający jak na jej wiek? Mój niepokój bierze się stąd, że córeczka ma dyskretnie obniżone napięcie mięśniowe, ale bez wskazań do rehabilitacji (opinia neurologa), mała miała długo żółtaczkę (3 miesiące), ale niewysoką. Pełzała jak tylko skończyła 6 miesięcy, usiadła, zaczęła raczkować (po 1 miesiącu ćwiczeń na mięśnie brzucha) i stanęła w 9 miesiącu, pierwsze kilka kroków zrobiła w 13 miesiącu (ale dominowało raczkowanie i chodzenie za 1 rękę), ale zupełnie samodzielnie chodzić zaczęła jak miała 14 miesięcy i 1 tydzień. Na początku miałam duże problemy z karmieniem piersią, mała nie umiała dobrze i mocno chwycić brodawki, ale udało się to przezwyciężyć i ostatecznie karmiłam ją 15 miesięcy, smoczka użyłam raptem może z 3-4 razy. Z butelki nie umiała pić, od 10 miesiąca pije z bidona przez rurkę i całkiem dobrze idzie jej picie z kubka. Nie tolerowała papek, więc od 9 miesiąca wszystko je w kawałku, łącznie z kotletami, uwielbia gryźć i przeżuwać. Ma jakąś niewielką białą torbielkę na podniebieniu, widziały to dwie pediatry, jedna z nich stwierdziła, że to podniebienie o perłowatej strukturze, obie nic z tym nie kazały robić. Pamiętam jeszcze, że z mniej więcej 5-8 miesiąca (nie pamiętam dokładnie) czasem miewała otwartą buzię, ale potem to jakoś zanikło.

Poza tym wydaje mi się, że bardzo dużo rozumie, wykonuje polecenia (np. przynieś misia), pokazuje części ciała, obrazki w książkach, rozpoznaje obrazki (np. przyniesie gazetę z wizerunkiem papieża i pokaże go w zupełnie innej
sytuacji) pokazuje różne przedmioty, lubi słuchać książeczek, wierszyków, potrafi w skupieniu wysłuchać całej historyjki. Uwielbia rysować, dopasowuje w miarę sprawnie klocki różnych kształtów do otworków, buduje wieże z klocków (tak do 5-6 klocków), wozi misia w wózku, lubi grające zabawki, potrafi nawet odblokować komórkę i włączyć ulubiony wideoklip w komórce, uwielbia, jak jej śpiewamy. Jest wesoła, pogodna, bardzo żywa, choć jak się złości, to pada na czworaka w "wielkim płaczu", ale nie trwa to długo, pomaga ignorowanie, przeczekanie i tłumaczenie. Wydaje mi się, że jest wrażliwa, czasem płacze w nocy przez sen, jak idą zęby (trwa to ok. 1-2 min. i zasypia sama). Aha, wydaje mi się, że będzie raczej leworęczna (ja i mąż jesteśmy oboje leworęczni "przestawieni społecznie"), chętniej rysuje lewą ręką, jak je łyżeczką (a je też całkiem sprawnie od niedawna), to też głównie lewą. Proszę o radę, jak mogę jeszcze stymulować jej rozwój, czy jest się czym niepokoić, czy wybierać się na konsultację i jeśli tak, to czy mogłaby Pani polecić kogoś w Krakowie.


Pytanie przesłała Pani Małgorzata