Witam serdecznie Pani Profesor,
piszę w sprawie mojego synka, który skończył 2 lata i 3 miesiące. Od 6 tygodni zaczął się zacinać. Nie robi przy tym min, nie wykrzywia twarzy, nie potrząsa ramionami, nie zaciska dłoni, nie marszczy brwi itp. Nie denerwuje się, gdy nie może wypowiedzieć jakiegoś słowa. Jest dzieckiem praworęcznym. Nie wiem czy jest to etap przejściowy czy problem, który miałby pozostać na dłużej z nami. Niestety przed tym momentem jak zaczął się zacinać, był świadkiem głośnej kłótni, przed którą nie mogłam go uchronić. Domyślam się, że może to wywołało w nim taki stan rzeczy. Proszę w miarę możliwości o wyjaśnienie problemu i poradę co robić, czy udać się do logopedy, aby zobaczył i usłyszał synka na żywo czy może również potrzebna będzie rada psychologa. Mój synek wcześnie zaczął mówić słowa, ok. 2 lat ładnie układał w zdania, obecnie bardzo długie. W tej chwili powie wszystko co ma na myśli, przy dużym zasobie słownictwa. Niektóre słowa jeszcze przekręca lub używa innych z przyzwyczajenia (np. na "samochód" mówi "brym"), gdy jednak poproszony o powiedzenie poprawnie czyli "samochód" lub "auto", bez problemów i z chęcią powtarza. Porównując z rówieśnikami synka, stwierdzam, że odstępuje sporo intelektualnie w pozytywną stronę. Ma kontakt z innymi dziećmi, w naszej rodzinie jak i u znajomych. Zauważyłam, że gdy synek śpiewa, np. "Jedzie pociąg z daleka" nie zacina się, wypowiada wszystkie słowa bez problemu. Ponieważ od momentu urodzenia jest ze mną, dbałam o to, żeby czytać mu książeczki, ma ich dużo i bardzo lubi je czytać. My, rodzice, jak i dziadkowie dużo do niego mówili i tłumaczyli wszystko od najmłodszego wieku. Synek śpi w nocy ok. 10 godz., w dzień 2-3 godz. Z tym, że niestety za późno chodzi spać, bo ok 22. W dzień najchętniej nie szedłby spać, bo mam wrażenie, że szkoda mu na to czasu, który wolałby poświecić na zabawę. Nie mniej jednak śpi. Jest energicznym, uśmiechniętym chłopcem, dobrze rozwijającym się. Dużo tańczy, zachęcając nas do tego. Podam kilka przykładów jego zacinania: "ko ko lanka, ooczko, bra bramka, na na na leżąco, kó kółka, cu cukierka, śniee śnieg, tataakie, ma ma ma piłkę".
Jest jeszcze jedna kwestia. Zastanawiam się czy może przejął ten problem po mnie, czyli po swojej mamie, ponieważ mnie też zdarza się zacinać, czasami więcej, czasami mniej.
Bardzo proszę Panią Profesor o wyjaśnienie czy jest to zaciąganie rozwojowe, o którym czytałam czy jąkanie, które wydaje mi się poważniejszą wadą wymowy. W tym pierwszym przypadku, może to być spowodowane niemożliwością powiedzenia wszystkiego, co by dziecko chciało, z dużym zasobem słownictwa w porównaniu do możliwości fizycznych mięśni twarzy i może to być etap przejściowy, występujący między 2 a 3 rokiem życia. W drugim przypadku, może utrwalić się nawet na kilka lat. Czy dobrze rozumuję te pojęcia? Proszę o wskazówki jak postępować w domu, uczyć synka samodzielnie, czy udać się do specjalistów.
Bardzo mnie ta sprawa dręczy, ponieważ nie chciałabym czegoś przeoczyć, ważnego momentu w życiu dziecka, aby błędy nie utrwaliły się na lata.
Z góry dziękuję i pozdrawiam,

Pytanie przesłała Pani Anna