Witam, moja córeczka ma 4 latka w tamtym roku chodziła do 3 latków. Bardzo długo trzeba było, żeby się zaaklimatyzowała, cały czas bardzo płakała, jak tylko usłyszała, że ma iść do przedszkola. W końcu tatuś ją odprowadzał i było troszkę lepiej, ale jak była w przedszkolu, to się nie bawiła tylko przeważnie sama siedziała. Nawet jak była rytmika, to wszystkie dzieci się bawiły na dywaniku, a ona jedna siedziała przy stoliku i nawet jak pan od rytmiki przychodził ja prosić do zabawy to nie szła... Potem zaczęła mówić, że się boi tego pana i też mówiła że nie pójdzie do przedszkola, bo jest pan od rytmiki. Pan się nawet tym przejął i próbował z nią rozmawiać czemu się go boi, ale to nic nie dało, może tylko tyle, że chodziła i już nic nie mówiła, ale nie bawiła się tylko sama siedziała przy stoliku. Troszkę też chorowała w tamtym roku i może dlatego też na nowo jak szła, ciężko jej było się zaaklimatyzować. Teraz jak poszła do 4 latków, jest to samo co rok temu. Nie chce chodzić, panicznie próbuje wymusić, żeby nie iść do przedszkola. Pani mówi że nie bawi się z dziećmi tylko trzyma swoja maskotkę i siedzi przy stoliku i mówi, że czeka na mamusie. Rok temu zabierałam ja po obiadku około 12, a teraz pracuje i o 16 ja odbieram. Mówi, że jest to za długo i płacze, że nie chce tak długo być tam.. Cały czas mówi, że chce czekać na mnie, że nie chce się bawić, tylko będzie czekała na mnie i rzeczywiście jak przychodzę to pani mówi, że nie bawiła się tylko siedzi przy stoliku i czeka na mnie... Nie wiem co mam robić nigdy nie było tak żebym nie przyszła po nią, nigdy jej nie okłamałam, a mimo to cały czas pyta czy po nią przyjdę, czy ją kocham... i z płaczem mówi mamusiu ja nie chce się bawić, ja będę czekała na ciebie. Z mężem mówimy jej, że jak czeka to się dłuży strasznie, a jak by się bawiła to szybciutko zleci i ja już będę, ale to nie pomaga... Ostatnio się budzi w nocy cala spocona i majaczy, trzęsie się, chce coś powiedzieć, ale nie może i tak "mamusiu ale ale ale ale" i nie można jej zrozumieć, ja ją wtedy przytulam głaszcze i uspokajam, mówię żeby spala, że wszystko jest w porządku, że jestem kolo niej, ale co jakiś czas znowu się budzi i jest to samo. Mówiliśmy jej nawet, że może zmienimy przedszkole, ale też nie pomaga. Mówi, że tam też będą dzieci i ona nie chce, ona chce iść z mamusia do pracy.. albo mówi "kiedy ja zachoruje i nie będę musiała iść do przedszkola tak jak Martynka, bo ona jest chora i nie przyszła". A w przedszkolu też cały czas się trzyma pani, cały czas chce do pani na kolanka. Pani nawet jej powiedziała, że jak nie będzie płakała i się będzie z panią bawiła to pani ja weźmie nawet 3 razy na kolanka albo więcej i było dobrze. W piątek się pobawiła, ale był weekend i znowu od nowa się zaczęło w poniedziałek.... co robić jak ją przekonać do tego przedszkola... ona na ogół nie jest taka, żeby szybko nawiązywać znajomości.... Lubi jak ktoś do nas przychodzi, albo lubi iść do kogoś, ale nie bawi się z kimś tylko raczej sama i tymi zabawkami... W domku ma młodszego o 18 miesięcy braciszka, który jeździ do babci na czas jej przedszkola. Z nim lubi się bawić i pewnie jak by on był w przedszkolu, to by było ok. Tylko, że jego nie mogę dać bo dopiero przyjmują od trzylatków.... Proszę o pomoc, jak ja przekonać żeby ona panicznie nie bała się chodzić i była pewna ze ja po nią przyjdę? czy ona będzie czekała czy będzie się bawiła...?


Pytanie przesłała Pani Kamila