Witam, mam pytanie dotyczące mojej 3 i półrocznej córeczki. Od jakiegoś czasu stała się bardzo wrażliwa. Na spacerze zbierała patyczki których później nie dawała zabrać. Brała je ze sobą do domu i nie dawała wyrzucić. Były to sporadyczne zachowania do których nie przywiązywałam większej wagi. Sytuacja zmieniła się kiedy poszła do przedszkola. Była bardzo pozytywnie nastawiona. Poszła pierwszy dzień bez płaczu została. Przez cały dzień nie płakała w ogóle, a następnego trochę płakała, ale później jakoś się rozruszała. Trzeciego dnia dostała takiej histerii, że babcia nie była w stanie jej doprowadzić na miejsce. Płakała że dzieci zabierają jej zabawki, burzą wieżę i popychają i że ona tam nie pójdzie. Babcia skapitulowała i została w domu. Okazało się, że jest przeziębiona i kilka dni zostawała w domu. Próbowaliśmy z mężem jeszcze raz ale niestety tak histeryzowała że nie byliśmy w stanie jej przebrać w ubrania do wyjścia. Zawzięliśmy się (zwłaszcza mąż) i trochę były to działania na siłę. Wszyscy naokoło mówili nam, że trzeba być stanowczym i nie roztkliwiać się nad nią. Tłumaczyliśmy jej więc, że mama i tata idą do pracy, a babcia do lekarza więc musi iść do przedszkola, bo zostanie sama. Nic z tego nie wyszło, za to zaczęły się okropne problemy z jej psychiką. Znosi wszystkie zabawki do swojego pokoju tłumacząc, że nie chce, żeby jej ktoś zabrał. Nie je słodyczy które wcześniej uwielbiała - zanosi jej do siebie do pokoju, bo mówi, że jej szkoda. Chce kupić chleb na spacerze, a ona płacze, że jej szkoda chlebka. Spadnie liść z drzewa, a ona w ryk, że jej szkoda listków, że spadają z drzewa. Strasznie się martwię tymi jej zachowaniami, bo przypominają jakąś chorobę psychiczną. Nie chce nas wypuścić do pracy. Zostaje z nią babcia - dostaje ataków histerii. Z kolei jak wracamy z pracy płacze że nie chce, żeby babcia wychodziła bo się boi z nami zostać. Na pytanie czego konkretnie się boi, nie jest w stanie tego wytłumaczyć. Bardzo się tym wszystkim denerwuję. Do tej pory zostawała z moja mamą od urodzenia bez żadnych problemów.

Zapomniałam dodać, że zapisałam ją na zajęcia rytmiki. Jest tam strasznie zagubiona. Jestem z nią na nich cały czas (albo babcia). Zabawa tam polega na tym, że opiekunowie bawią się tam z dziećmi. Trochę poskacze i potańczy, ale cały czas jest zestresowana. Płacze jak dzieci oddają pani rysunki z prac domowych - bo jej żal karteczek. Na zajęciach plastycznych jest jeden ryk, bo nie chce nic malować, ani lepić, bo jej żal wszystkiego. Próbuję ją zabawić zabawkami, które się tam znajdują to znowu płacze, że jej żal zabawek, a jak trzeba wychodzić płacze że nie chce wyjść.
Proszę o poradę bo sama jestem bliska obłędu.

Pozdrawiam jeszcze raz.

Pytanie przesłała Pani Patrycja