Strefa rodzica » Porady naszych Ekspertów

Problem z 7-latką

Witam,

mam 7-letnia córkę, z którą nie potrafimy sobie poradzić. Wszędzie, gdzie jest, czy u dziadków jednych i drugich, czy u cioci itp. potrafi być grzeczna, słuchać się i nie ma z nią problemow. W przedszkolu panie twierdzą, że mała ma na każdego inny sposób i że sobie świetnie radzi. Nie ma z nią żadnych problemow. Jest nadpobudliwa ruchowo i ciężko jej się jest skupić czasem, ale nie aż tak żeby panikować. Natomiast w domu jest masakra. Nie wykonuje żadnych poleceń, odzywki ma takie, że brak słów, nie słucha ani mnie ani męża, nic na nią nie działa, żadne kary, nagradzanie, tablica motywacyjna, kieszonkowe, weekendy poza domem w nagrodę, po prostu nic. Mam młodszą córkę, która ma teraz 8 miesięcy i domyślam się, że może być zazdrosna o nią, jednak staramy się poświęcać jej czas w wolnej chwili, np. gdy mała śpi, to razem gramy w gry albo się bawimy. Córka nie potrafi też przegrywać. Ciężko jej jest wytłumaczywszy, że nie zawsze będzie pierwsza, ani że nie zawsze się wygrywa. Gdy coś nie idzie po jej myśli, od razu się obraża i nie chce nic robić mimo tłumaczeń. Potrafi siedzieć w pokoju cały dzień i się do nas nie odzywać. Nie za bardzo też jest wylewna uczuciowo. Nie przywiązuje wagi do nikogo ani do niczego. Gdy coś zepsuje albo zgubi, nie przejmuje się tym praktycznie w ogóle. Nie szanuje zabawek ani ciuchów. Nie wiem już jak do niej dotrzeć. Porady w poradni psychologicznej nie sprawdzają się, gdyż pani psycholog nie za bardzo widzi problem. Twierdzi, że problem mamy my, a nie dziecko. Po rozmowie z córką stwierdziła, że jest bardzo inteligentna tylko ma "twardy charakter". Nie wiem już, co mam robić i kogo prosić o pomoc.

Aleksandra
Agnieszka Sokołowska - Pedagog specjalny

Pedagog specjalny

Agnieszka Sokołowska

Odpowiedź:

Dzień dobry,


wyraźna różnica pomiędzy zachowaniami, jakie prezentuje córka wobec Państwa i innych osób i wskazuje na źródło problemów. Najprawdopodobniej nieświadomie rani tych, których najbardziej kocha - mamę i tatę. Na pewno nie jest tak, że nie zależy jej na niczym i wszystko to robi specjalnie, choć tak może się Państwu wydawać. To, co robi, wskazuje na coś zupełnie innego.

 

Ma Pani rację wiążąc część tych zachowań z pojawieniem się młodszej dziewczynki. Bardzo często starsze rodzeństwo prezentuje wówczas wiele niepożądanych zachowań, by pozyskać uwagę rodziców wyłącznie dla siebie. Nie robią tego świadomie. Nie mają też takiego wglądu w swoje przeżycia, by umieć o tym powiedzieć. Manifestowanie wybuchowości jest najszybszym i najskuteczniejszym sposobem ściągnięcia uwagi rodziców, kiedy są zajęci czymś innym.

 

Bardzo cenne jest to, co Państwo robicie dbając o czas tylko dla niej - wspólne gry itp., niemniej ona walczy o więcej, bo są Państwo dla niej najważniejsi. Najprawdopodobniej obawia się, czy nadal ją Państwo kochają tak samo mocno. Proszę przyjrzeć się proporcjom czasu, jaki spędza u dziadków i innych osób oraz w przedszkolu i z Państwem oraz młodszą siostrą. Nie napisała Pani o tym, więc piszę to tak na wszelki wypadek. Im więcej czasu będą Państwo spędzać w czwórkę, im bardziej mała będzie angażowana w robienie codziennych rzeczy razem (wspólne gotowanie, sprzątanie itp), tym lepiej dla Państwa rodziny. Z pewnością to niełatwe
organizacyjnie, ale bardzo budujące doświadczenia.

 

Kolejną sprawą jest komunikacja. Jeśli mała nie będzie słyszeć każdego dnia, że ją Państwo kochacie, uwielbiacie, jest cudowna i widzieć przy tym zachwytu w Państwa oczach, to żadna tablica motywacyjna i nagrody nie wystarczą.  Nie chodzi mi o to, by byli Państwo bezkrytyczni wobec jej niewłaściwych zachowań, lecz by wyważyć proporcje. Im więcej pochwał i dostrzegania nawet drobnych dobrych zachowań, tym łatwiej będzie wycofać te niefajne.

 

Proszę zwracać uwagę, co ona słyszy - co Państwo mówicie, co mówią inni, np. nie byłoby dobrze, gdyby mała słyszała, że idzie do dziadków, bo rodzice mają dużo obowiązków przy młodszej córeczce albo są zmęczeni. Nigdy nie powinna słyszeć rozmów na swój temat - chyba, że to pochwały. Takich, że są z nią problemy, że rodzice się martwią, że są zaniepokojeni, proszę unikać i rozmawiać z bliskimi o tym tylko wtedy, kiedy ona tego nie słyszy. Im więcej spokoju i "nierobienia wrażenia" tym jej popisy i obrażanie się będą się zmniejszać. Choćby nie wiem, jak Państwa denerwowało jej zachowanie, to proszę to zdusić w sobie i nie pokazywać na zewnątrz, nie komentować, nie tłumaczyć w kółko. A kiedy się uspokoi, proszę kierować jej uwagę na coś innego, np. : "O fajnie, że już przyszłaś. Chodź zrobimy sobie budyń". W dużym skrócie mówiąc jest to dobra zasada wychowawcza: "dobre chwalę, złe ignoruję", czyli chwalę kiedy się miło zachowujesz, a kiedy źle - upominam raz i do tego nie wracam, nie wypominam, nie buduję poczucia krzywdy.


Ona musi mieć poczucie, że jej pozycja w domu nie jest zagrożona, że jest chciana i bezwarunkowo kochana, że nie zaczną jej Państwo kochać mniej bez względu na to, co kiedykolwiek zrobi lub powie. Ważne, by mogła zrozumieć, że mamie i tacie tylko "urosło serce" o miejsce dla cudownej, nowej dziewczynki. Jej miejsce jest tak samo duże jak było, a może się tylko jeszcze zwiększyć, nigdy nie będzie mniejsze.


Warto, by oprócz gier, kiedy mniejsza córka ma drzemki, zadbać o wieczorny, spontaniczny czas dla starszej - codzienne rytuały związane z kąpaniem, wspólnym czytaniem, baraszkowaniem, tuleniem się w łóżku, zabawami cieniami na ścianie itp.

 

Gdyby miała Pani potrzebę uzyskania pomocy psychologicznej na pewno warto korzystać z konsultacji dla rodziców. Prawdą jest informacja z poradni, że kiedy zgłasza się rodzina z trudnym zachowaniem dziecka, modyfikuje się je pracując z rodzicami. Nie dlatego, że z rodzicami jest "coś nie tak". Po prostu wprowadzanie nowych, ukierunkowanych w określony sposób zachowań rodziców stopniowo, w tle zmienia zachowania dziecka. Muszą być Państwo świadomi, że oczekiwane zmiany nie nastąpią w mgnieniu oka, trzeba się uzbroić w cierpliwość, ale efekty przyjdą z pewnością.

 

Można też wiele wsparcia znaleźć w takich książkach jak: A. Samson "Moje dziecko mnie nie słucha" Mazlish, Faber, "Jak mówić, by dzieci nas słuchały. Jak słuchać, by dzieci do nas mówiły" T. Gordon "Wychowanie bez porażek".

 

Serdecznie życzę powodzenia!
Agnieszka Sokołowska

Zobacz inne porady w tematyce: problemy z zachowaniem


Lubisz CzasDzieci.pl?
KOMENTARZE:

Napisz komentarz, pomóż innym, opiniuj treści
Treść:
Maksimum 1500 znaków.
Imię:
Kod z obrazka:

Portal czasdzieci.pl ma przyjemność współpracować z gronem ekspertów, jednak często problemy wymagają pilnej lub dodatkowej porady medycznej. CzasDzieci.pl nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych w niniejszym serwisie.

Newsletter

Chcesz być na bieżąco z wydarzeniami? Skorzystaj z naszego newslettera

Zobacz co zyskujesz

Konkurs na Czasie!

Konkurs! Lato w mieście jest super?

Konkurs! Lato w mieście jest super?

Odpowiedzcie TAK lub NIE na poniższe pytania: Lubicie sporty? Uczęszczacie na ciekawe warsztaty rodzinne? Oglądacie spektakle teatralne w plenerach warszawskich parków? A może zachwyciły was tematyczne...  
<span style="font-size:80%">Kilka nieoczywistych a przydatnych gadżetów na żagle z dziećmi</span>

Kilka nieoczywistych a przydatnych gadżetów na żagle z dziećmi

Przed wyjazdem na żagle przeczytałam ogrom artykułów poświęconych temu co zabrać, jak się przygotować, co kupić. Wśród porad nie znalazłam takich które, jak się później okazało, były bardzo potrzebne.  

Nowinki

O wpływie opiekunów: nauczycieli, psychologów, trenerów na uczniów.

O wpływie opiekunów: nauczycieli, psychologów, trenerów na uczniów.

Nie masz wyboru. Jesteś modelem do naśladowania i wychowawcą moralnym, czy ci się to podoba czy nie.  
Jak wzbudzić w dziecku motywację?

Jak wzbudzić w dziecku motywację?

Motywacja jest bardzo szerokim pojęciem, które wiąże się zarówno z emocjami, jak i naszymi potrzebami i przekonaniami odnośnie konkretnych działań.  

Wywiad na Czasie!

Blogo - Plotki: Hafija

Blogo - Plotki: Hafija

Blogerka z misją. Pomogła mi i wielu innym matkom w ich mlecznej drodze. Pisze o karmieniu piersią, mądrze, prosto i czasem bardzo dosadnie. Często też z ogromnym poczuciem humoru. Nie demonizuje, nie...  

Czas na konkurs!

Szkoła to nie tylko nauka i obowiązki. To również miejsce, w którym kolekcjonujemy ważne wspomnienia i zawieramy piękne przyjaźnie - niektóre nawet na całe życie. Wiemy, że pewne chwile bywają ulotne,...  

W domu z dzieckiem

Back To School Dolce Gusto Niezapominajka Doktor Misia Winx! Kapitan Nauka Rodzinne wakacje Domowa Akademia EkoRodzice radzą

Sonda – Czas Dzieci

Jaki jest wiek Twojego Dziecka?
Twój głos pomoże nam lepiej wyprofilować nasze informacje.
do 3 latek
od 3 do 7 lat
od 7 do 10 lat
od 10 do 14 lat
powyżej 14 lat


Kraków | Warszawa | Wrocław | Śląsk | Łódź | Poznań | Lublin | Trójmiasto | Bydgoszcz | Rzeszów | Szczecin

© Copyright by Czas Dzieci - Portal informacyjno-rozrywkowy 2006-2017