Problemy emocjonalne 10 - cio latka
Mój syn ma problemy emocjonalne, z rozwiązaniem, których nie potrafię mu pomóc. Wiem, że ma kompleks niskiego wzrostu, bo jest najniższy w kasie i w grupie dzieci eks komunijnych (rok po I komunii), wiem ze często przerywa pani nauczycielce w szkole zajęcia, dyskutuje, jest arogancki i bardzo trudno mu przerwać to zachowanie. Mimo wielu uwag nie zmienia zachowania do momentu, kiedy pani traci cierpliwość i zaczyna krzyczeć wówczas syn obraża się, czasami płacze. Jest najstarszy z trojga rodzeństwa (sistra 9 lat, brat 3 lata) i ma przywódczy charakter, choć jest bardzo skryty emocjonalnie. Uważa, że nikt w klasie nie chce się z nim bawić. Od grudnia przeprowadziliśmy się do nowego mieszkania i pani nauczycielka twierdzi, że od tego momentu są z nim większe problemy wychowawcze. Choć ja w domu nie mam z nim większego problemu, stosuję system nagród i kar. Chcę jeszcze nadmienić, że jest bardzo dobrym i zdolnym uczniem. Chcę mu pomóc w nauce dobrego zachowania w szkole a zwłaszcza przerwania złego zachowania po uwagach nauczycielki.
Pytanie przysłała pani Kasia
Psycholog dziecięcy, bajkoterapeuta
Odpowiedź:
Pani Kasiu,
Z maila wnioskuję, że największy problem z zachowaniem syna ma nauczycielka w szkole. Rozumiem też, że główny powód z jakiego Pani napisała to „arogancja, częste przerywanie i dyskutowanie z nauczycielem”. Powyższe zachowania nie świadczą o zaburzeniach emocjonalnych dziecka lecz nie dostatecznie rozwiniętych umiejętnościach społecznych. Proszę również pamiętać, że duży wpływ na zachowanie dziecka ma nauczyciel, jego reakcje a także rówieśnicy. Jeżeli chłopiec dyskutuje z nauczycielem to oznacza to, że nauczyciel na to pozwala. Pani syn zwyczajnie korzysta z takiej sposobności. To może być dla niego sposób na wyróżnienie się z grupy, zaznaczenie swojej siły, próba skupienie na sobie uwagi czy też podniesienia swoich notowań w oczach kolegów. Pisze pani również, że chłopiec nie prezentuje takich zachowań w domu, a stosowany system kar i nagród przynosi oczekiwane efekty. W takiej sytuacji być może dobrym pomysłem okażą się zajęcia dla dziecka, których głównym celem jest rozwijanie umiejętności społecznych. Na takich zajęciach dziecko powinno nauczyć się jak zachowywać się na lekcji, jak radzić sobie z pominięciem, w jaki sposób informować o swoich potrzebach itd. Polecam również rozmowę z nauczycielem. Być może uda się Paniom znaleźć wspólny front i rozwiązanie, które wpłynie na dziecko. Ważne by chłopiec zauważył, że takie zachowanie jest nieakceptowane. Polecam również bajki z serii bajkoterapeutycznych przeciwdziałających przemocy jak „śmierdzący ser” , „dręczyciel w klasie” czy też „teraz twoja kolej”. Przy pomocy tych bajek, może Pani spróbować porozmawiać z synem o zachowaniach, wynikających z nich konsekwencjach, czy też emocjach jakie one rodzą.
Mam nadzieję, że powyższe rady pomogą Pani znaleźć odpowiednie rozwiązanie. W przeciwnym razie polecam kontakt z psychologiem szkolnym lub psychologiem dziecięcym, który może stworzyć indywidualny plan terapeutyczny mający na celu redukcję zaburzeń w zachowaniu dziecka.
pozdrawiam
Marta Żysko - Pałuba
psycholog dziecięcy
MAM TE SAME PROBLEMY SYN MA 9 LAT W SZKOLE DOBRZE SIE UCZY A W DOMU WOBEC MNIE CORKI SAMA AGRESJA.PRZEKLENSTWA WSZYSCY SA WINNI TYLKO NIE ON .PORADZCIE CO ROBIC.ZAPISAŁAM GO DO PSYCHOLOGA
dodany: 2011-12-27 22:11:37, przez: GABRYSIA
to nie prawda ze to tylko rodzice wychowują dzieci nauczyciele też maja na to ogromny wpływ ja też mam 10latka co prawda nie mam takich problemów ( mój ma problemy z nauką) ale też nie mogę liczyć na pomoc nauczyciela ,może warto by zgłosić sie do dobrego psychologa poza szkoła bo samo to nie przejdzie .powodzenia i spokoju dla ciebie i twojego dziecka.
dodany: 2011-11-16 22:13:11, przez: marta
Niestety, ja mam podobne zachownie syna, który dobrze się uczy jest w szkole społecznej jest miły i grzeczny w domu, ale nie akceptowany przez reszte klasy. Wydaj mi się , że jednak to wpływ szkoły i nieprzygotowanych nauczycieli, czyli szkolne piekiełko, z byle czym skarzą na syna, np. że rzuca samolocikami z papieru na przerwie, a to husta sie na krześle i takie tam podobne bzdury, przykro mi żemuszę powiedzxieć że to nauczyciele potrzebują pilnie psychologów! Proszę rozmawiać z synem i dać mu poczucie bezpieczeństwa, a szkołę zmienić tak jak zrobię teraz ja. Szkoda tylko że płaciłam za szkołę społeczną ale sądziłam że tam pracują bardziej zamiłowani do dzieci pedagodzy- nauczyciele..
dodany: 2011-06-07 17:40:06, przez: monika
Witam, od jakiegoś czasu mam podobne problemy z moim 10 letnim synem. Mam też drugiego syna 6 letniego - i z nim - na razie - wszystko w porządku. Jestem ostatnio przerażona zachowaniem starszego, wpada nagle w szał np. jak przegra w grę w którą gramy całą rodzinką. Jest wtedy jak w amoku. Za chwilę się uspokaja i chce ze mną rozmawiać. Cały czas narzeka że nie chce chodzić do szkoły - jest niegrzeczny dla nauczycielek, potrafi powiedzieć do pani "niech się Pani zamknie" w domu do tej pory nie miałam z nim problemów ale teraz kiedy próbuję mu wyjaśnić że źle postępuje i że musi pokazywać szacunek dla starszych osób - potrafi dać w kość nawet w domu - powtarza ciągle "nie, nie, nie..." albo się wyłącza całkowicie. Nauczycielka i psycholog szkolna twierdzą że ja dobrze się nim zajmuję - tata powinien trochę więcej ale nikt nie daje mi rady co mam robić żeby zatrzymać te niepoprawne zachowania, bywało że porwał po lekcji swój zeszyt bo się zdenerwował albo napisał list do nauczycielki i opuścił budynek szkoły. Jak dostał gorszą ocenę to też chciał uciec... ciągle ściągają mnie nauczyciele z pracy żebym przyjechała po dziecko - tak nie mogę bo stracę pracę... ogólnie syn ma dobra stopnie - zwłaszcza z przedmiotów które lubi. języków obcych nie lubi i nie chce się ich uczyć. Jak nie lubi nauczyciela to też nie chce się uczyć... wiem że mógłby mieć lepsze stopnie - ale nie umiem go przekonać - bo zaczyna się blokada - Nie lubią go koledzy w klasie - nie ma kolegów na podwórku - nie chodził do przedszkola. Jak dla mnie nauczyciele i psycholog w jego szkole w ogóle nie potrafią mi pomóc, są nieudolni, szukam pomocy!! Sprawa jest pilna - ja już nie daję rady. Dzisiaj dostał ode mnie klapsa - nie wytrzymałam - zaczął do mnie pyskować - chciał wyrzucić do kosza ostatni prezent - na który wydałam sporo gotówki.... pomocy ... :(
dodany: 2009-06-10 13:09:56, przez: megi
Napisz komentarz, pomóż innym, opiniuj treści
Inne porady w tematyce:
emocje:
Portal czasdzieci.pl ma przyjemność współpracować z gronem ekspertów, jednak często problemy wymagają pilnej lub dodatkowej porady medycznej. CzasDzieci.pl nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych w niniejszym serwisie.
