Na początku warto przypomnieć, że *dzieci** **różnią się
zapotrzebowaniem pokarmowym** *między sobą - jedne jedzą więcej,
drugie mniej. Dlatego błędem jest porównywanie dziecka do innych
dzieci (tak samo w odniesieniu do stopni w szkole, zachowania, jak i
jedzenia).

Są dzieci, które jedzą zawsze takie same porcje, są też i takie, które
mają raz większy, raz mniejszy apetyt i np. opuszczają jeden posiłek
(zaaferowane odkrywaniem świata), by wyrównać stratę później. Kiedy
natomiast zaczynamy na siłę dziecko karmić, zmuszać je do jedzenia i
przekupywać różnymi nagrodami popełniamy poważny błąd, gdyż ingerujemy
tym samym w jego naturalny *rytm głodu i sytości.*

Przede wszystkim upewnij się, że to co proponujesz swojemu dziecko
jest pełnowartościowe (zrezygnuj z parówek, ciastek, słodkich soków i
innych „zapychaczy”). Podaj dziecku pełnowartościowy obiad i spróbuj
zjeść z nim. Nakładaj malutkie porcje i pozwól by dziecko zjadło ile
chce. Jeśli zje mało, trudno, nie karaj go. Nie warto, aby jedzenie
kojarzyło się dziecku z czymś przykrym. Jeśli masz wątpliwości, czy
malec jest na pewno syty zawsze można zaproponować mu odżywczą
przekąskę – banana, sok owocowy, kolorową kanapkę którą zrobicie razem
czy ciasteczko owsiane.

Pamiętaj, że jak będzie głodne zawoła samo!

Nie warto też karmić dziecka na siłę, podczas oglądania bajek czy w
trakcie zabawy, nie należy go także nagradzać za ładnie zjedzony
posiłek. Najlepiej od razu przyzwyczajać dziecko, że jedzenie to nie
zabawa. Posiłki powinno jeść się w spokojnej atmosferze przy stole. Bo
poza tym co na talerzu ważna jest także atmosfera, postaraj się
„wyluzować” i zapomnieć o tym, co dziecko powinno zjeść.

Zaufaj jego intuicji. Jeśli waga dziecka mieści się w normie, a
dziecko rozwija się prawidłowo, jest wesołe i energiczne nie ma
powodów do obaw!

Co do środków farmaceutycznych niestety nie mogę pomóc.

pozdrawiam
Justyna Marszałkowska