Dzień dobry, jestem mamą 20-miesięcznego Wojtusia. Wojtuś świetnie się rozwija, jest rezolutnym, zdrowym dzieckiem, bardzo sprawnym fizycznie. Doskonale rozumie i szybko reaguje na nasze polecenia, zakazy itp. Uwielbia, gdy czyta mu się książeczki (czytam mu od urodzenia). Ma bardzo dobrą pamięć wzrokową. Jedno tylko mnie martwi: Wojtuś posługuje się bardzo ubogim językiem - podstawa jego słownictwa to : „he he”, „ha ha”, oraz szereg niezrozumiałych, przypadkowych sekwencji. Nie ma żadnych własnych słówek. Mówi jedynie: mama, tata i dada, ale tylko gdy nas np. woła. Natomiast spytany: „kto to jest?” nie chce powiedzieć, ze to mama/tata. Gdy czytając mu bajkę proszę, aby teraz on fragment przeczytał, uśmiecha się jakby zawstydzony, po czym prycha i na tym koniec. Obecnie mieszkam w USA. Gdy Wojtuś miał 16 miesięcy odwiedzili nas w domu psycholog i logopeda. Po obserwacji pani psycholog stwierdziła, ze Wojtuś rozwija się idealnie, natomiast pani logopeda stwierdziła, że jeśli chodzi o rozwój mowy Wojtuś jest na poziomie dziecka 14-miesięcznego, czyli ma 2-miesieczne spóźnienie. Poleciła mi odczekać jeszcze 3-4 miesiące, ponieważ opóźnienie 2-miesieczne nie jest jeszcze problemem (jak powiedziała terapii wymaga dziecko, u którego stwierdzono 6-miesięczne opóźnienie). Jednakże po tych 4 miesiącach nie widzę żadnej poprawy, z wyjątkiem tego, że ostatnio Wojtuś próbuje powtarzać za mną niektóre słowa, gdy go o to proszę. Obawiam się, ze takie ćwiczenia mogą nie wystarczyć. Do logopedy jeszcze się nie umówiłam na kolejną wizytę, ponieważ obawiam się, iż ewentualna terapia prowadzona przez amerykańskiego logopedę (w j. angielskim) może małemu tylko zaszkodzić, ponieważ na razie mówimy do niego wyłącznie po polsku. Jak Pani sądzi ; powinnam umówić się na terapię (po angielsku), czy lepiej rozpocząć terapię w domu, z pomocą „Słucham i uczę się mówić”? Proszę mi poradzić, którą część zakupić w pierwszej kolejności, może ”Sylaby i rzeczowniki”?

Pytanie przysłała pani Magda